Шындық пен өсек
Кісі сөзін кісіге
Таси көрме, қарағым.
Ізгі жанның ісі ме
Жігін ашу араның?
Кісі сөзін кісіге
Таси көрме, қарағым.
Ізгі жанның ісі ме
Жігін ашу араның?
Қар жауып тұр, алақай!
Тысқа жүгір, балақай.
Шаңғың болса, алып шық,
Қыр басына барып шық.
Өзге оқушы ойланып,
Шығарғанда есепті,
Көшіреді ол жайланып
Күтіп жатпай кезекті.
Дүйсенбіде ойға қалдым,
Не істерімді ойлап алдым.
Сейсенбіде сайға бардым,
Шабындық жер сайлап алдым.
Албан биыл алтыда,
Қара әділ қалпына:
Ережені құптайды,
Алға адым шықпайды.
Талап деген өскелең,
Оны дәйім ескерем.
Сондықтан да сабақты
Оқимын тек «беске» мен.
Оқушы түк білмесе,
Болар еді кім десе?
Ондайды біз қашан да
Жатқызамыз нашарға.
Балалар мұрнын шүйіріп,
Қарамай нанға шулады.
Тас жұтқан жақсы түйіліп,
Деп олар текке тулады.
Торда тұрып Тоты құс,
Сан құбылтып сайрады.
Бip қуаныш, өкініш
Еске түсті қайдағы.
Қатар өскен екі бидай сабағы
Масақтанып, қатқан кезде сағағы,
Тұрды 6ipi басын иіп төменге,
Екіншici кекірейе қарады:
Көктем күні болғанда,
Көкек жүрді орманда.
«Кө-кек, кө-кек, кө-кек!» – деп,
Тынбады бip секектеп.
Отырғызып жүр еді
Алма ағашын шал кici.
Алқынса да жүрегі,
Келмеді дем алғысы.
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Конфуций
- Ахмет Байтұрсынұлы
- Азамат Төре
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі