Ақыннан ақыл сұра ма
Ақыннан ақыл сұра ма,
Білседағы
Айтпайды ақыл сірәда.
Одан да сұра:
Себезгілегенде таңнан нұр,
Шығарып әсем жаннан жыр.
Мінезіңмен, ісіңмен,
Айналаңды таңғалдыр.
Біреулерге баю деген арман, ә?!
Сыймайсың-ау кейде адам арнаңа.
Сатылады бұл дүниеде бәрі де,
Ауа,
Күтіп бірге жылдағы жыл құсымен,
Болып жүр ме жаныңның күлкісі кем.
Толып жүр ме жүрегің сағынышқа,
Нөсер тілеп жаумаған бұлт ішінен.
Шықпай жатып ауылдан-ақ, жол бастап,
Қобыз-кеудем сағынышқа толды асқақ.
Түсінді ме менің мөлдір сырымды,
Кетті бір дос солдат жайлы ән бастап.
Аңсаймын қырды желпіп бір самал өткенде,
Аңсаймын сырды құрбыға шертер көктемде.
Кездескендердің бәрін де құшсам деп жүрмін,
Жатсыну деген жоқ менде.
Отанымның жауына ор қазам, – деп,
Тарихтың жарқын бетін жазам, – деп,
Лақылдаған оққа ұшты, жас дәурен,
Лапылдаған отқа түсті, жас дәурен.
Кіріскем жоқ әзір мен күз қамына,
Сенбес едім жүрегім мұздарына.
Мен ғашықпын – өр тұлға ұлдарыңа,
Мен ғашықпын қыпша бел қыздарыңа.
Жүрмесемде даңқ пенен атақ ап,
Киелі Отан, балаң сыннан өте алад.
Жүрегімде – сыймай жатқан сағыныш,
Жүрегімде – қимай кеткен махаббат.
Бақытты тартып алар қиядағы,
Асыл арман кеудеме ұялады.
Менің орным – мұнайлы мұнаралар,
Менің орным – театр, би алаңы.
Малмау үшін арулар,
Қайта жасқа кірпігін,
Болдырмауға жарылған,
Бомбалардың зіркілін,
Жауыңнан еш ығыспа,
Қорқынышты тіпті ұмыт.
Солдаттарға ұрыспа,
Ең керегі – мықтылық.
Ей, адамзат!
Райхан гүлдер солмасын,
Бақыт құсын қондыратын қолға шын.
Жыламасын жарын күткен жас ана,
Опасыз боп кетсем, досым,
Шалыс басып жаңылыс.
Жүрегіңді кек кернесін,
Шап басымды, мә, қылыш.
Қырық бірдей күн туса саған, Отан,
Жалмамақ боп бақыттың байтақ әнін,
Махаббатпен кіршіксіз балаңа тән,
Жарқ етем, – деп көгіңде айта аламын.
Кек пенен ызаны оқ қылып ататын,
Солдаттар майданда қансырап жататын.
Ыңырсып, күрмеліп әрең тіл қататын,
Соғыстың апатын,
Қырық бірдей күн туса саған, Отан,
Жалмамақ боп бақыттың байтақ әнін.
Махаббатпен кіршіксіз балаңа тән,
Жарқ етем, – деп көгіңде айта аламын.
Бір өзіңде шежірем бар, салтым бар,
Ақ желкендер көк айдында жалтылдар.
Ғашықтардай бірін-бірі сағынған,
Жағалауға асығады толқындар.
Қалған шақта кездесе,
Ұшқын атар көзіңде.
Ал мен болсам өзгеше,
Бөленемін сезімге.
Туған жердің бар тынысын өңгерген,
Жауынгерге сапар шеккен хаттар-ай!
Самал болып жүректерге дем берген,
Ұшыңдаршы, ұшыңдаршы тоқтамай!
Атырау сенен тыныс, жыр аламын,
Жайқалттық сұр далада гүл алаңын.
Армандай қолын бұлғап шақырады,
Оттары самаладай мұнараның.
Алқызыл нұр шашқан әсем өлкеде,
Гүлдер үнсіз ғашық жырын шерте ме.
Хайям айтқан бір әнді айтшы, аяулым,
Жаным мұңлы бір нәрсеге қаяулы.
Босфорда болу жазбаған,
Болмад деп және сөкпеңіз.
Көгілдір оты маздаған,
Жанарың сенің-көк теңіз.
Дедің сен: «Саади әйелдің,
Төсінен өзге сүймеген»,
Тоқтай тұр жаным /әй, өлдім/,
Оны да мен үйренем.
Шаганэ, менің Шаганэм!
Айтуға жырдың қандайын,
Далалық жанмен мен дайын.
Елімде тербер ән дәйім,
Бірді екі етер адамдарға байқаған,
Иесінен шайхана.
Деп сұрадым: «парсыша мен Лалаға,
Қалай нәзік ғашықпын, – деп,– айта алам?»
Ескі жарам жүректегі шеменім,
Жазыларын байқағам.
Оның емі /болмаса да дегенім/,
Тегеранның гүлдері мен шайхана.
Аппақ әлем...
Айналамыз ақ бояу,
Ақ бояуда бізден өзге жоқтай-ау.
Қос жүректің кетті шаңын тазартып,
Біз кездестік.
Кезді өткенді ой талай,
«Өзгеріпсің», осы сөзді,
Бердік іштей қайталай.
Ынтызар отым едің,
Таңым бар қозасына әлі суы құйылмағанына.
Бөтенсің. Өкінемін,
Сенің бал-шырыныңның өзіме бұйырмағынына.
– Бұл сырды айтам жүрегімнің үнімен,
Сезім отқа өртенердің бірі мен.
Білсең жаным,
Шаһаризадамсың, сен менің,
– Алғашқы махаббатың оянды ма?
– Оянды...
(Қызымның альбомынан)
Алай-дүлей боп кеткені ішімнің,
Көзіңдегі сырды үнсіз,
Ұғушы едім.
Шақырғанда кірбіңсіз,
Шығушы едің.
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Дарина Серіққызы
- Омархан Айнұр
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі