Өлеңдер жинағы - 700 бет

Тірі гүлдер

Ғафу Қайырбеков

Қабірінде біз тұрмыз
Қасиетті Зояның.
Қалай әсем қыршын қыз
Жазған өмірбаянын!

Толық оқу

Дүниенің төбесі

Ғафу Қайырбеков

Кеудеме толды жұмбақ күш,
Түсті де салмақ сезімге.
Төсіне көктің болат құс
Шаншыла шыққан кезінде.

Толық оқу

Алатау аясында

Ғафу Қайырбеков

Екен-ау жер әсемі Медеу, Медет!
Шыққанда шоқтығына күн дөңгелеп,
Оятып тауды таңғы ұйқысынан,
Бауырынан күй еседі бір керемет.

Толық оқу

Махаббат туралы аңыз

Ғафу Қайырбеков

Үстіңгі шекті басып дірілдетіп,
Бас бармақ үн шығарды күмбірлетіп.
Жөнелді тарап бойға күйдің басы
Бір жайдың алыс күнгі үнін шертіп...

Толық оқу

Торғай

Ғафу Қайырбеков

Жас шағым өтті жабықпай,
Жағанда сан жыл асыр сап.
Астыңда жүздім балықтай,
Бетімді толқын жасырса - ақ.

Толық оқу

Домбыра

Ғафу Қайырбеков

Тартсам сені кей күнде,
Боламын рақат тапқандай.
Қосылып сенің шегіңе
Жүрегім тәтті үн қатқандай.

Толық оқу

Жаз

Ғафу Қайырбеков

Ақын жырын аялап
Тербетеді, толқыды.
Кеудеде өлең ұялап,
Жазады да, оқиды.

Толық оқу

Құрдастар

Ғафу Қайырбеков

«Балалықтың көшінен
Мен қалғалы көгі мезгіл,
Болған жоқ қой», — деп жүрсем
Байқатпапты өткен жыл.

Толық оқу

Ініме

Ғафу Қайырбеков

Сен де, мен де — әкемнің
Өмірінің куәсі.
Сенде тұрған секілді
Менен соңғы бір жасы.

Толық оқу

Жалғыз сөз

Ғафу Қайырбеков

«Әлденеше жаздым да,
Әлденеше бүктедім.
Жазылған сөз аз мұнда,
Аз болса да көп дедім.

Толық оқу

Жақсы өлең

Ғафу Қайырбеков

— Қалайын бір тыныстап,
Жазшы, құрбым, жақсы өлең!
— Тұрсың қызыл гүлге ұқсап,
Жыр асып па нақ сенен?!

Толық оқу

Сәлем бауыр-құрдастан

Ғафу Қайырбеков

Тарих - кітап. Үңілем мен сан жылға,
Нелер ғажап оқиғалар бар мұнда.
Міне, бір жыл... Батыр Богдан тұр сөйлеп,
Бүкіл байтақ Украина алдында.

Толық оқу

Жамбыл мен Дина

Ғафу Қайырбеков

Отырды олар көңілді көктемінде
Ой жіберіп алыс жыл, еткен күнге.
Тіл ұшына атаның келді бір сөз
Қарт әжеге қарап жалт еткенінде:

Толық оқу

Астана таңы

Ғафу Қайырбеков

Алатауды көрдің бе, дос, алабүйрек таңдағы,
Бұлт үстіне қонған бүркіт, — деп қаласың Талғарды.
Ақторғын бұлт жел көтеріп желегіндей жеңгенің,
Елестетер жерден ұшқан көк аспанның белбеуін.

Толық оқу

Жылқышы әні

Ғафу Қайырбеков

Күнде ерке қыз тұрасың таң қарсы алып,
Жылқы өргізем сол кезде мен ән салып.
Таң емес қой оятқан, менің әнім
Жасырсаң да қалдым-ау, тез аңғарып.

Толық оқу

Қырман

Ғафу Қайырбеков

Жағалай жазық. Тау қырман,
Сәске түс, қазір күн ашық.
Машина лек-лек ағылған,
Құшағын қырман тұр ашып.

Толық оқу

Жол үстінде

Ғафу Қайырбеков

Жол үстінде екеу тұр,
Ағып келеді машина.
— Таныс шопыр екен бұл,
Дейді бірі досына.

Толық оқу

Ауылым

Ғафу Қайырбеков

Торғайдың сонау көне қаласынан
Көп емес, он шақырым шамасынан.
Шығатын Қостанайға қара жолдың
Сағымды орын алған сағасынан.

Толық оқу

Ұқсастық

Ғафу Қайырбеков

Алғам жоқ әсте өмірді тілеп арзаннан,
Демеймін оны тіземін ылғи маржаннан.
Өмір — бір асыл, қуатты оттың дүниесі,
Ракета болса, алынған сонда бар заңнан.

Толық оқу

Теңіз балладасы

Ғафу Қайырбеков

Ғашығын тосып, қайғырған
Көзінен жасы тамшылап,
Алыстан, сонау айдыннан
Әр толқын келсе, жөн сұрап,

Толық оқу

ШаҺсәнәм

Ғафу Қайырбеков

Бұл — күн десем, бұлбұл десем нанбас ең,
Мен қайтейін, ол теңеуге бармас ем,
Егер Шаржоу аспанының астында,
Ол секілді естімесем әнді әсем!

Толық оқу

Мыс салт атты

Ғафу Қайырбеков

Жер шауып, болмайтындай бұл түгесіп,
Атының омырауы бұлтты кесіп,
Сан озып ғасыр бұдан, бұл ғасырдан
Кетсе де, төзу білмей тұр сіресіп.

Толық оқу

Аврора

Ғафу Қайырбеков

Көрдім мен, өзімді өзім алып барып,
Қараймын аң-таң қалып, анық танып,
Қасымда тұр бәрі де кәдімгідей,
Бала жастан оқыған барлық тарих.

Толық оқу

Петропавл қамалында

Ғафу Қайырбеков

Өтпейді еш жерінен күн мен дыбыс,
Мәңгілік тас қараңғы, түн тым-тырыс.
Адамға адам жасар қиянатты
Тілсіз-ақ баяндаған бір тылсым күш.

Толық оқу

Ленинград жырларынан

Ғафу Қайырбеков

Келдім мен тоғыз болмай, қызметкердей,
Мың келіп бұрын буған, мың кеткендей.
Ағылған адамдардың әр қайсысы,–
Бүгінгі атқаратын міндеттердей.

Толық оқу