Ызғарлы түн
Түн ортасы, тәтті ұйқыға кеткен ел
Түн ызғары өңменіңнен өтердей
Сусыған өмір сол баяғы зымырап
Сол бір түн де кәдімгідей өтер ед
Түн ортасы, тәтті ұйқыға кеткен ел
Түн ызғары өңменіңнен өтердей
Сусыған өмір сол баяғы зымырап
Сол бір түн де кәдімгідей өтер ед
Міне,тағы күз келді берекелі,
Алып келді тағы да мерекені.
Шəкіртіне есігін айқара ашып,
Жас жүректі қуаныш көл етеді.
Қорасына бір байдың
Түнде кірді ұрылар.
Қазынасы қайда сондайдың,
Аңдығыш, білгіш құрғырлар.
Шілік пен емен бір күн сөйлесіпті:
— Аллаға, сорлы, неден жаздың? — депті.
Торғайға да майысып солқылдайсың,
Жел бүлк етсе, тебесің әлпеншекті.
Мен көрдім ұзын қайың құлағанын,
Бас ұрып қара жерге сұлағанын.
Жапырағы сарғайып, өлімсіреп,
Байғұстың кім тыңдайды жылағанын?
Ыңырсыған ана, жоқтауын айтып,
Бес баласының келмесін білді.
Қайғыдан жүрегі қарс айырылып,
Көкірегін кернеп, өкініш тілді.
Түн кезінде көкке ұшты бес періште,
Сия алмады өзі сүрген мекенде.
Суық үйде тәтті түстегі бөбектерді,
Сұм жалын шарпып өтті бір мезетте.
Дейді маған дәрігерім, қозғалма,
Бірақ ақын ойланбайтын, кез бар ма.
Ақ палата ішіндегі тірлікпен,
Тағы да бір қимас күнім озды алға.
Күндегідей таңым атып, пенде оймен
Аяң басып келе жатқам мен жаймен
Кенет бір сәт, көк аспанның жанары
Жалын атып, құлдилады көк саймен
Көне сүрлеу
Таныс сыр
Ыстық мекен
Құшағыңды ащсаңшы қастық етпен
Көп нәрсені білеміз деп ойлаймыз,
Арман, қиял шексіз бәрін бойлаймыз.
Шын мәнінде ешнәрсеге мән беріп,
Көз жеткізіп, анығына тұнбаймыз.
Болмасақ едік масқара,
Басқа елдің алдында.
Қазағым төмен қарамай,
Жүрсе екен шаттана.
Қызылорданың тумасы жерлесіміз,
Аты әйгілі танымал ақынымыз.
Жарасқандай ағамызды еске алып,
Дәл осылай жызылады жырымыз.
Кең далам,көк шалғынды ауылым,
Ыстық-ау бір мен үшін дауылың.
Біле білсең ол жерде бауырым,
Өткізген талай ақын дәуірін.
Бұл әлемді жаратқан,
Тіршілікті жер бетіне таратқан.
Алғаш болып адамдардың бастауы
Адам ата,Хауа анадан басталған.
Қамалған құрсау түбіне,
Қарадым тағы үңіле.
Ақылдан алыс ойларым,
Расында әлі тірі ме?
Сенімім бар жүректе құламаған,
Өлеңдерді қиялыммен құрап алғам.
Киер киім,ішуге ас болмаса да,
Алақан жайып мен пендеден сұрамағам.
Білім – ғылым жақсылыққа бастаған,
Ар – ожданың адамдықтан аспаған.
Ақыл-сана аз да болса толар деп
Әр күн сайын жан кітабын жастанам.
Сезіне білген адамға,
Ана қымбат ғаламда.
Құрметтесең ананы,
Бармассың жаман қадамға.
Бар сұлулық гүлдерге кеп тұнғандай,
Жүректерді жаулап ғашық қылғандай.
Аруларды гүлге теңеп тербесе,
Ағылатын ән мен тәтті жыр қандай
Үш күн бойы жол сапардан шаршаған,
Туған елін,ата – анасын аңсаған.
Бала келеді,жол үстінде аптығып,
Көкейінде сағыныш арман самсаған.
Қазақ тілім- ана тілім ардақты,
Ой айтатын жүйелеп бір салмақты.
Сол тілменен тірі жүрсем егерде,
Танытармын қазағымды жан-жақты.
Жаңбырша құйып ақ өлең,
Селт еттің мынау даланы.
Сабындай қамшы қысқа өмір,
Селк еткізіп адамды.
Абай атам үлгі еткен адамдық
Бар қазаққа қашанда дана болған,
Бар әлемге есімі дара болған.
Абайдай атамның жырлары,
Жүрегіне ән-жырды тұмар еткен,
Жырларына біздерді құмар еткен.
О,Мұқа аға жырларың жалындаған,
Қол жетпес биіктегі шынар ма екен.
-
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Лев Шестов
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі