Өлеңдер жинағы - 733 бет

Кешкілік

Марфуға Айтқожина

Кешкілікте ауыл үсті мұнартып,
Көлеңкелер кетті бойын ұзартып.
Қызыл белбеу байланды да көк жиек,
Мойын созып тұрды қарап құзар тік.

Толық оқу

Бүркітті шыңы

Марфуға Айтқожина

Қарт Жоңғардың бір шыңы бар — Бүркітті,
Сұсымен ол талайларды үркітті.
Бұлт үйіріліп кетпепті ұдай басынан,
Тас түнеріп жасын жерге бүркіпті.

Толық оқу

Баянтау

Марфуға Айтқожина

Неге оны Баян-жүрек атады екен,
Осынау тау жанға жылы ата мекен.
Бір кезде бабам көшкен қара нардай,
Созылып кеп жазыққа жатады екен.

Толық оқу

Ата мекен

Марфуға Айтқожина

"Жүрек" таудың тереңінен,
Қайнап ағып бұлақ жатыр.
Бейне бұрым дер едім мен
Құз төсінен құлап жатыр.

Толық оқу

О, туған ел

Марфуға Айтқожина

Шоқ гүлің боп шайқалармын төсінде,
Қалармын мен әнің болып есінде.
Сені сүйген жүрегімді кірлетсем,
О, туған ел, кешірме!

Толық оқу

Қазақтың елі

Сейталы Амангелді Нұрмұхамбетұлы

Байрақты елім Сақ пенен Ғұннан тараған ,
Шырылдап елім аштықта соғыс жол алған .
Мыңдаған ғасыр елі де жері аман да,
Сол жайлы жырды тақырып қылып тұр балаң.

Толық оқу

Қалың өлең

Сейталы Амангелді Нұрмұхамбетұлы

Айтпас күннің ақындары жастықтан,
Сыбырлатып астарынан үн қақты .
Шырылдатып шынжыр сөзді үзетін ,
Ақындардың көзін құртар күн тапты.

Толық оқу

Ғашығым менің

Сүндет Нұрғалиев

Жанымда жүріп,жаныма медет Боласың ба?
Жанымда менің Айтшы,мәңгі Қаласың ба?
Немесе менің жүрегіммен ойнап,
Бәз біреудең құшағына кетіп Қаласың ба?

Толық оқу

Қыр қызғалдағы

Марфуға Айтқожина

Түн еді ол — қыз көзін ілмеген,
Жұлдыздар жымиып күлмеген.
Түн еді ол табиғат дүлейің
Дүниеде не барын білмеген.

Толық оқу

Тобық

Марфуға Айтқожина

Жанымды жастай егілтіп,
Жеңгелер мұңын көп ұққам.
Махаббат жырын төгілтіп,
Сыр шерткен құйттай тобықтан.

Толық оқу

Әкеме хат

Марфуға Айтқожина

Айып етпе, есіме алам бүгін,
Өтті ғой ерке, тентек балаң күнім,
Асауға бас білмейтін құрық салып,
Арқалатты бір үйдің тәмам жүгін.

Толық оқу

Өткел ме едің

Марфуға Айтқожина

Өмірден болмаса да көп көргенім,
Қаншама қиындықты өткермедім.
Құлап түссе тауды да көтеретін,
Жүрегім, қырық жамау өткел ме едің,

Толық оқу

Кешіккен көктем

Марфуға Айтқожина

Білмеймін, кімнен сонда қызғандым мен,
Әлде анау аспандағы қызған күннен.
Әлде анау тана көл ме толықсыған,
Әлде анау сықылықтап қыздан күлген.

Толық оқу

Күй

Марфуға Айтқожина

Сөз етіп жүрген мен жоқ ішкен шайды,
Шерт, күмбірлет, төгілдір "Кішкентайды"
Алакөлден қиқулап аққу ұшып,
"Кішкентайдан" тарқасын іштен қайғы

Толық оқу

Бақыт қайда?

Audaenbaev

Бақыт қайда?
Бақыт мүнкін ақшама?
Өзіңде жоқ,бірақ бар-бар басқада.
Бақыт іздеп жүрсең егер досым-ау,
Дүние жайлы əңгімені бастама.

Толық оқу

Апталар

Марфуға Айтқожина

Өтіп жатыр сағынышты апталар,
Өтіп жатыр келмей сенен хат-хабар.
Өтіп жатыр өзекті өртеп өкініш,
Өтіп жатыр емес уақыт тоқталар.

Толық оқу

Шағала

Марфуға Айтқожина

Белгілі менің жатқа жақпайтыным,
Белгілі жат қақпасын қақпайтыным.
Белгісіз қай арада жол аяқтап,
Белгілі сендік сырды сақтайтыным.

Толық оқу

Есіңе ал

Марфуға Айтқожина

Есіңе ал, мұңайған сол шақтарыңды,
Есіңе ал тұнып қалған бақта гүлді.
Еріксіз әсем кеткен есіл күн–ай,
Шағайын әкел бермен шақпағыңды.

Толық оқу

Қарагер

Марфуға Айтқожина

Қамшылай жөнелгенде Қарагерді,
Бұрқ етіп артында шаң қала берді.
Қарагер қанат бітіп бұлдырайды,
Жолдағы тамсандырып тана көлді.

Толық оқу

Дұғай сәлем

Марфуға Айтқожина

Дұғай сәлем, алыс жүрген қызыңнан,
Біле білсең мен де өзіңдей қызу жан.
Салқындығым — асқар құшқан мұзыңнан,
Қызбалығым — шаңқай күннен қызынған.

Толық оқу

Айнабұлақ

Марфуға Айтқожина

Бір бастау ағып жатыр сайға құлап,
Бұны жұрт атайды екен "Айнабұлақ".
Бұралған бұрымыңдай жас арудың
Самалмен ырғалады майда құрақ.

Толық оқу

Шырын

Марфуға Айтқожина

Қарлығаш қанатындай дірілдеген,
Қос өзен жарыса аққан Шырын деген.
Сұлу үнді күлкідей сыңғырлайды,
Жасырып жатқан жоқ қой түгін менен.

Толық оқу

Дутар

Марфуға Айтқожина

Іште талай айтылмаған жатар мұң,
Ести алмай ұясына батар күн.
Ұмыт қалған елесіндей сол күндер,
Тартып кеттің ғажап сазын дутардың.

Толық оқу

Аласа

Марфуға Айтқожина

Айтпа, бауырым, үйінді аласа деп,
Бұл маңда биік үйлер бар аса көп.
Жаның биік болғасын барлығынан,
Дос-жарандар түсеміз таласа кеп.

Толық оқу

Ата-анама

Erkekyz

Ризамын, анашым мен өзіңе,
Құлақ салып тыңдаймын əр сөзіңе.
Шүкіршілік етемін бір Аллаға,
Бала еткен дəл өзіңдей жан анаға!

Толық оқу

Туған жерім-Жуалым

Erkekyz

Туып өстім тамаша Жуалымда!
Жуып өскем бетімді бұлағында.
Тамылжыған табиғат кең далама,
Мың төгілер жүректен жыр ағыла!

Толық оқу

Ұсул

Марфуға Айтқожина

Біле тұрып мол сиқырын ұсулдың,
Аяулы жан, неге сонша қысылдың.
Бұратылған биің менен ақынға,
Ұйғырымның сый-құрметін ұсындың.

Толық оқу

Кең жазира

Марфуға Айтқожина

Кең жазира, кербез далам, қымбаттым,
Мен төсінде іңгәладым, тіл қаттым.
Көгершіндей қалықтатып көгіңе,
Өміріме өшпес жалын, нұр жаптың.

Толық оқу

Жолдар

Марфуға Айтқожина

Жолдар, жолдар, қиялды алып қашып,
Қырлардың қырқасынан қалыпты асып.
Келеді тұтқын етіп сырлы ақынын,
Сансыз арман тұс-тұстан торып, қашып.

Толық оқу

Бір шыбық

Марфуға Айтқожина

Еске еріксіз түсіретін түз гүлін,
Албырт едік елеңдеген біз бұрын.
Зымыраған уақыт па әлде белгісіз,
Сол күндердің тыныштығын бұзды кім.

Толық оқу

Сағыныш тамшылары

Марфуға Айтқожина

Көп–ау жандар арманына жетпеген де, жеткен де
Өмір құшқан ақын жаны лапылдаған от кейде.
Гүл атқызам ақ арманды көктеменің өзіндей,
Өр теңіздің өзі берген тасқыны бар тек менде.

Толық оқу

Төркін

Марфуға Айтқожина

Алдымнан жүгіре шықты бұлақтарың,
Дала ұсынды мақтадай гүл аппағын.
Сипайды салқын самал саусағымен,
Ақынға келді ме әлде сыр ақтарғың?

Толық оқу

Сәмиға

Марфуға Айтқожина

Нәзік даусы күмістей сыңғырлаған,
Іс бар ма, осы анамыз тындырмаған.
Жүрегі арман толы асыл адам,
Туған ел бақшасында жыр жырлаған.

Толық оқу

Мырзашөл гүлі

Марфуға Айтқожина

Сыйладың маған, жұртым, дала гүлін,
Өзіңнен тасқын шабыт алады үнім.
Кешегі құлазыған Мырзашөл бұл,
Кетіпті гүлге айналып дала бүгін.

Толық оқу

Сәйгүлік

Марфуға Айтқожина

Ал, құрбым, көлік дайын, жүр кетелік,
Жолдардан бізді күткен бірге өтелік.
Алатауым — ақ отау мың сан қонған,
Көгілдір сағым биік тұр көтеріп.

Толық оқу

Домбыра

Марфуға Айтқожина

Қашан саған қолымды созбағалы,
Кеудеде арман көлі қозғалады.
Қос шек сырбаздаған сырлы саздай,
Керек маған сезімнің тозбағаны.

Толық оқу

Билікөл

Марфуға Айтқожина

Жатты алдымда толықсыған би көлі,
Кең далаға тартып кетті күй желі.
Ақ отаудың іргесінен қырларға,
Дүркірейді ән мен өлең түйдегі.

Толық оқу

Қалды-ау кейін

Марфуға Айтқожина

Қалды-ау кейін қимай
қарап Билікөл,
Қалды-ау, кейін жаутаңдаған қилы бел.
Қазағыңа барсаң алар көтеріп,

Толық оқу