Махамбетке арнау
Мың сегіз жүз қырық алтыншы жыл еді
Сары ала күз.Жер жабырқап жүдеді.
Қараой деген жайлауға кеп Махамбет
Кең Алланың кеңшілігін тіледі.
Мың сегіз жүз қырық алтыншы жыл еді
Сары ала күз.Жер жабырқап жүдеді.
Қараой деген жайлауға кеп Махамбет
Кең Алланың кеңшілігін тіледі.
Ғасыр ақын!
Толқындай тасып ақын
Кей сәтте қиналса да жасып ақын
Өмірге бар жанымен ғашық ақын
Ғасыр ақын!
Толқындай тасып ақын
Кей сәтте қиналса да жасып ақын
Өмірге бар жанымен ғашық ақын
Аянышты қайғы неткен,
Тағы жұлып жас жанды.
Бақдаулетте құдыққа құлап,
Қазағымды қайғы міне, басқаны.
Ұядан құлап бір балапан,
Жерге түсті оңбастан.
Қанатын сермеп, талпынған боп,
Көрінгендей о, бастан.
Қар жауып тұр!
Ақ ұлпалары ауада ғана қалықтап,
Аспан - аппақ армандар ұялап алған ғарыш-бақ
Жерге қона алмай,
Дүрілдеген нажағай,
Бұрқыраған жауынның
Ашылмағы бар ма басынан
Бағы қайтқан қауымның?
Сенімен өткен бір күнім ...
Бағалы ғой алтындай жарқыным,
Уақыт шіркін тоқтап қалса болмаспеді .
Арамызда көп естелік қалмаспеді
Сұрғылт тұман дым бүркіп,
Барқыт бешпент сулайды.
Жеңіменен көз сүртіп,
Сұрланып жігіт жылайды.
Табиғатқа жан бітіп,
Адамдар да көп күтіп,
Келдің міне, көктемім,
Күлімдейді көкте күн!
Күлімсіреп аспан тұр,
Жерге ойлантып әр нені.
Бір себепсіз қайғы құр
Баса ма екен пендені?
Парақорлар көбейді,
Кім кінəлі демейді?
Жетіп жатса жалақы,
Тырналамас көмейді.
Қыз балалар сезімдерін,
Жеткізе алмай қиналады.
Тұңғиықта жүрек түбінде,
Жыр маржаны жиналады.
Наурыз келді жаңарып,
Мұсылманға бар анық.
Қар да еріп далада,
Ағаштар да бүр жарып.
Ей дүние, дүние!
Бүгін барсың, ертең жоқ.
Көптен күтіп сарғайған,
Үлпілдеген үміттер.
Қиқар Ұлан маңқа мұрны пысылдап,
Ойы да жоқ әлдекімнен қысылмақ.
Қолындағы бәдіреннің қабығын
Әпкесіне сый ретінде ұсынбақ.
Ысырып дүлей дауыл, өктем желді,
Көк майса, гүлге орап бөктерлерді,
Шаттықтың шомылдырып шуағына,
Күлімдеп ауылыма көктем келді.
Еңселігі қара терге малынып,
Әкем отыр қырықтығын қолға алып.
«Құрбандыққа кетем бе» деп қамығып,
Марқа қозым тыпырлайды долданып.
Менің апам – мейірімді, жақсы адам,
Бірақ, бізге бал татыған дәм керек.
Сәске түсте жасырынып бақшадан
Ұрлайтынбыз шытырлақ пен әңгелек.
Терең ойдың құшағына малынып,
Қасиетті жыр-тұмарды тағынып,
Сезім билеп сансыраған санамды,
Отырмын мен ақ әжемді сағынып.
Кім сезеді жүректегі жарамды?
Ішіндемін тұнжыраған қапастың.
Сезім билеп, сиқырлады санамды,
Қалың ойдың орманында адастым.
Қонақтады көңілге тағы да мұң,
Тырналады тіміскі ой тыртығымды.
Бұрымды қыз, таусыла сағынамын
Мойыл көзді, найзадай кірпігіңді.
Желтоқсан желі,
Ызғарлы лебі,
Ағажан, сені тоңдырды-ау.
Алқымнан алып,
Жанымдағы жақсы деген адам да
Жырақ кетсе неге аяң тасиды?
Қайтсем екен,керең болып қалам ба?
Іштарлығын көріп ішім ашиды.
Мен бақытты баламын,
Күнде думан саламын.
Қызықтарға тоймаймын,
Асыр салып ойнаймын.
- Азамат Төре
- Азамат Төре
- Али Акбар Деһхода
- Али Акбар Деһхода
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі