жанұя туралы қазақша әзіл, анекдот

Түнде әйелі мен күйеуі. Күйеу: - Жаным, ұйықтап қалдың ба? - Жоқ - Онда, маған қарап жатшы. - Қойшы, сен сарымсақ жедің - Маған қарап жат деймін, сен горох жедің ғой

Сарымсақ, жанұя

Бір тойда асаба былай деген екен: Құрметті той қонақтары, алдарыңызға ас қойдық, екі қолды бос қойдық. Алдарыңыздағы асты кезінде ата-бабаларымыз немісті қалай қырса солай жапыра жеп отырыңыздар! Содан той бітеді. Бір кемпір қолында тырсыйған екі көк пакет шығып бара жатыр дейді. Асаба: - Әже,мынауыңыз не? Кемпір: - Е, қарағым, бұлар пленге түскен немістер ғой-депті ))

асаба, әже

«Қойшының таяғынан, келіннің аяғынан» деген мақалды қалай түсінуге болады? - Дұрыс қой, қойын ұрласаң, қойшы таяғымен ұрады. Таңертең шай қой десең келін аяғымен ұрады.

қойшы, келін

Асықпаған арбамен қоян алар, Еріккен тырнағын бояп алар

асықпа өлеңі

Баяғыда біреу той жасапты, тойға көп кісі жиналыпты, Қожа да келіпті. Қожанасырдың үстіндегі киімі жаман екен. Қожанасырды ешкім елемепті. «Төрге шық, тамақ іш», - демепті. Қожа үйден шығып кетеді де үйіне барып, тәуір киімдерін киіп, қайта келеді. Бұл жолы үй иесі Қожанасырды құрметтейді, төрден орын береді, ет келгенде: - Қожеке, алыңыз, алыңыз! - деп, қошеметтейді. Қожа етті жемей, табаққа шапанының жеңін малып: - Же, шапаным, же! - деп, отыра береді. Үй иесі: - Сіздің бұ не қылғаныңыз? Шапан ет жейтін бе еді? - дейді. Сонда Қожа: - Сен кісіні сыйламайды екенсің, киімді сыйлайды екенсің. Сондықтан шапаныма жегізіп отырғаным! - деп, жауап береді.

Қожанасыр, шапан

Бір күні қазақ,орыс, өзбек келе жатып бір байға кезігеді. Бай оларга кімде кім менің койымды мәәә дегизсе соған бар байлығымды берем депти. Сомен орыс пен өзбек мәәә дегізе алмай койыпты, ал қазақ барып койдың котіне ине тығып алады сол кезде кой мәәә дейді екен, бай тағы енди қойымды ыыі дегізіп беріңдер депті. Орыс пен өзбектен ештеңе шықпайды қазақ барып кешегідей артыңа ине тығып алайын ба дегенде қой ыыі депті, сөйтіп бар байлық қазаққа калады

қазақ туралы анекдот, қазақ өзбек орыс

Баяғыда бір бай болыпты. Қорасы қойға толы, шарасы майға толы екен. Бір күні байдың қорасындағы малына ұры түседі. Ұрыны ұстап алып. - Атың кім? - деп сұраса Ұры: - Әрине - деп жауап береді. - Не істеп жүрсің? - десе, тағыда әрине деп жауап беріпті. - Елің қайда? - десе "Әрине" - деп айта беріпті. Сонда бай: - Мынаның есі дұрыс емес шығар жіберіңдер. - деп босатады. Сонда ұры: - Қойға келген ұры едім, әринемен құтылдым деп қашып кетіпті.

әзіл, ұры

Қожанасыр бір мейрамхананың алдына тауарларын жайып қойып сауда жасап жатқанында, мейрамхананың иесі Қожанасырға: - Қожеке, әр күні мейрамхананың алдында тамақтардың иісінен пайдаланасыз, мұның ақшасын төлеуіңіз керек!- дейді. - Тамақтың иісіне де ақша төлене ме? - Иә, менің тек қана палау мен мантыларыма ғана емес, олардың иістеріне де ақша төлейсіз, әйтпесе қазыға барып сөйлесеміз. Екеуі бірге қазыға барады. Қазы: - Ал Қожеке, бұған не айтасыз?-дейді. - Дұрыс, депті Қожа. Тамақтардың иісінен аузымның суы құритыны рас, бірақ әр күні санаған ақшамның дауысын естіген бұл кісінің ойына ақша келетіні де рас. Ендеше тамақтың иісіне ақшаның дауысымен төлеп, бұл есепті жабайық...

Қожанасыр, ақша