Шортанбай Қанайұлы: өлім, мал, батыр, жан туралы айтқаны

Ұлдың күні күн емес – атадан мал қалмаса, Ата малы пұл емес – баста ақыл болмаса.

— Қорқыт ата

ұл, мал

Өлейін деп өлмейді өлерлік жан.

— Абай Құнанбайұлы

өлім, нақыл

Құдайдан — қорық, пендеден — ұял: балаң бала болсын десең оқыт, мал аяма!

— Абай Құнанбайұлы

құдай, қорқу

Атаның ұлы жақсыға — малыңды бер де, басың қос: бір күні болар керегі.

— Шалкиіз Тіленшіұлы

ата, ұл

Мен өлсем де өлемін жөнімменен, Тәннен басқа немді алар өлім менен?! Өлген күні апарып тығары – гөр, Мен жоқ болам көміліп тәнімменен. Тән көмілер, көмілмес еткем ісім, Ойлайтындар мен емес бір күнгісін. Жұрт ұқпаса ұқпасын жабықпаймын, Ел бүгіншіл, менікі ертең үшін.

— Ахмет Байтұрсынұлы

өлім, жұрт

Өсек, өтірік, мақтаншақ, Еріншек, бекер мал шашпақ – Бес дұшпаның, білсеңіз. Талап, еңбек, терең ой, Қанағат, рақым, ойлап қой – Бес асыл іс, көнсеңіз.

— Абай Құнанбайұлы

Қанағат, рақым

Өлгендер қайтып келмейді, Шыққан жан қайтып енбейді.

— Қорқыт ата

өлім, жан

Таудан аққан тас бұлақ тасыса құяр теңізге, Қанша малы көп болсын, бай қуанар егізге.

— Бұқар жырау

тас, теңіз