Жалаладдин Руми: бұлбұл туралы айтқаны

Мінген атың арыса — қатарға ену күн болар, Қара көзден нұр тайса — қарға адым жер мұң болар.

— Бұқар жырау

ат, қарға

Қара қарға секiлдi арсыз, содыр, жабысқақ, ақылсыз, бұзық адамға өмiр сүру жеңiл. Ал, қарапайым, пәк, бiртоға, салқынқанды, алды-артын болжағыш таза адамға өмiр сүру қиынға түседi.

— Будда

қарға, ар

Мың қарғаға — бір кесек.

— Қашаған Күржіманұлы

қарға, жауап

Гүлді көргенде бұлбұлдың өзі-ақ сайрай жөнелер.

— Құтып

гүл, бұлбұл

Ұшудан қалған лашынның қарға төбесін теседі.

— Құтып

лашын, қарға

Ақымақ қара қарғаны, Түлкiге баулып салғалы, Қыран деп баптау күлкiлi: Өлiмтiгiн көксеп құлқыны Қарқылдап қояр бiр күнi.

— Фариза Оңғарсынова

ақымақ, қыран

Қарға да қанат қомдап қарқылдайды, Несi артық менен осы сұңқардың деп.

— Фариза Оңғарсынова

қарға, артық

Ақырын жүріп, анық бас, Еңбегің кетпес далаға. Ұстаздық қылған жалықпас, Үйретуден балаға.

— Абай Құнанбайұлы

бала, еңбек