Тасбақаның сауыты
Бір топ бала тасбақа
Бір төбеге жиылды.
Құтқаршы деп сауыттан,
Жаратқанға сыйынды.
Бір топ бала тасбақа
Бір төбеге жиылды.
Құтқаршы деп сауыттан,
Жаратқанға сыйынды.
Көк аспандай көкпеңбек
Қазақстан жалауы.
Көк емес ол тектен-тек –
Елдің ашық қабағы.
Астанадан тарайды нұрдың бәрі,
Қадам бассаң, қарсы алар символдары.
Тарихың да, салт-дәстүр, өнерің де –
Символдарда. Астана – бұлбұл бағы.
Заман-заман, заманнан,
Ажар бар ма солмайтын?
Ботасы үшін елжіреп,
Бозінген де боздайтын.
Таулы, тасты сала көп,
Сірә, мұндай дала жоқ.
Атаң менен әжеңнің
Өскен жері бала боп.
Қыс қыр асып кетті аулақ,
Шығады енді көк қаулап.
Наурыз тойы басталды,
Жерошақта от лаулап.
Жүзіне бүгін түсті әжім,
Ал, менің өңім тұр көктеп.
Алғашқы менің ұстазым –
Әжемнің өзі – бір мектеп.
Сабағынан келгенде,
Ақша беріп Ерденге.
Апасы оны жұмсады,
Кешіксе егер ұрысады.
Не жетер бас білгенге,
«Аузымен құс ілгенге».
Нағашы атам аулына
Жетіп келдік бір демде.
Домбырам менің,
Осынау сырлы пернеңнен,
Тарихты көрем, көшіп барады керуенмен.
«Елім-ай»-лап кеп, қара көзінен жас тамған,
Менің тілім – мәртебесі асқан тіл,
Мыңжылдықтан тамыр алған дастан жыр.
Алдаспандай қиып түсер жүзімен,
Анталаған жаудың мысын басқан тіл.
«С»-дан бастап оқысаң,
Ел ағасы сұлтанмын.
«Ұ»-дан бастап оқысаң,
Табандағы ұлтанмын.
- Конфуций
- Эдвард Дж. Стиглиц
- Нельсон Мандела
- Конфуций
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі