Мезі мезгіл меңдеп мені бір өңшең
Мезі мезгіл меңдеп мені бір өңшең,
Көптен бері көтерілмей жүр еңсем.
Аллаға мың шүкіршілік айтар ем,
Ауруымнан айықтырып жіберсең.
Күн шығады күлімдеп
Күн шығады күлімдеп,
Күн батады күбірлеп...
Келер-кезек дүние-ай,
Кешегі бар – бүгін жоқ.
Күйдірдің-ау, құба қыз, қу жүректі
Күйдірдің-ау, құба қыз, қу жүректі,
Жарым түнде жамылып үлбіректі?..
Көлден ұшып кетті ме көкала үйрек,
Көзімдегі тұп-тұнжыр су дір етті.
Не қайыр көктегі айды көксегеннен?
Не қайыр көктегі айды көксегеннен?
Өзіңді өкпем өшті өкшелеумен...
Ажарын ақ жүзіңнің айтпағанда,
Айналып кетпеймін бе бөксе, белден?!
Саусағыма ілінді бұрым-бұлақ
Саусағыма ілінді бұрым-бұлақ...
Үнің де ұнап барады, түрің де ұнап.
Құрдымыңа, құдай-ау, қашан жетем?
Ұрым алыс болғанда, Қырым жырақ.
Қара мысық
Тағы өттің-ау алдымнан, қара мысық?
Сенен гөрі жақсы еді бала күшік.
Мен барғанша төрінде қу сайқалдың
Отырмасын бір сабаз шарап ішіп?..
Қызғыш құс
Естен неге шықпайсың, естен неге,
Күн түбіне күнə артып көшкен неме?!
Ұқсамайтын түріңнен айналдым-ау,
«Судан таза, сүттен ақ» еш пендеге!
Саған бола...
Саған бола таң ататын сияқты,
Тауға нұрын жалататын сияқты.
Барша əлемнің базары мен назарын
Бір өзіңе қарататын сияқты!
Кейде менің кеудемде...
Кейде менің кеудемде жын ойнайды...
Мені момын, жуас деп кім ойлайды?
Қарымбайдың қалтасын қағып-сілкіп,
Шыбыртқылап аламын Шығайбайды!
Менің əнім...
Менің əнім Алланың алғысындай,
Бау-бақшада сайраған таң құсындай!
Тамылжытып таң құсы сайрағанда,
Қапастағы ой қалайша қалғысын жəй?!
Мен Құдайдың құлымын, ұлы емеспін
Мен Құдайдың құлымын, ұлы емеспін,
Ұл болуды /құл емес/ тілемес кім?..
Құрсағынан шыққалы жан анамның
Қыр соңынан қалмаймын ұлы Елестің!
Өлген қайтып келе ме?
Өлген қайтып келе ме?
Тіріле ме?
Келер болса тірліктің құны неде?!
Жерде қанша «қуыршақ құдайлар» жүр..,
Құдайға құлдық ұрып, құлша нандым
Құдайға құлдық ұрып, құлша нандым.
Кімге, айтшы, одан өзге мұң шағармын?
Күмəнмен күлдібадам күнді өткізіп,
Тұманмен түн баласы тұмшаландым.
Бұл өмірден
Бұл өмірден –
Тұл өмірден жалықтым.
Жарық күннің жалғандығын жаңа ұқтым.
Шыбын жанды шығара алмай кеудемнен,
Бұлбұл құс қонбайды екен бақшаға ұдай
Бұлбұл құс қонбайды екен бақшаға ұдай,
Қор болған жамандарға жақсы əнім-ай...
Айналдым ақын емес, əйлеңкеске,
Əмірін жүргізгелі Ақша-құдай.
Ақырғы аманат
Жалғыз өмір бұйырған бұл адамға,
Несібең де, сол сыйың, сыбағаң да.
Сезінгенің жөн мұны дін аманда:
Көз ілмегің қас қағым... құлағанда...
- Виктор Франкл
- Оразбай Сарыбаев
-
- Виктор Франкл
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі