Фариза Оңғарсынова арнау
Жайықтың аруы Фариза - дара жан,
Жұлдызы жарқырап, күн нұры шашылған.
Жалынды өлеңі жүрекке нұр септі,
Жырлары ақынның халыққа таралған.
Жайықтың аруы Фариза - дара жан,
Жұлдызы жарқырап, күн нұры шашылған.
Жалынды өлеңі жүрекке нұр септі,
Жырлары ақынның халыққа таралған.
Жаз жетіп, қарлар кетті, сулар ағып,
Күн де тұр жарқ-жұрқ етіп нұрын жағып.
Құлпырып, жүз құбылып жердің жүзі
Қуанбас жан-жануар бұған нағып.
Ақжайықтың аққуы жырда жүзген,
Өлең шіркін досы да, сырласы екен.
Дара кітап әдебиетте Фариза ақын,
Өнердің дариясын жүзіп өткен....
Арғы тегім жаралған Ғұн- сақтардан,
Тоныкөк- Күлтегінмен мың мақтанам,
Италияны жаулаған Еділ бабам,
Солардан қазақ деген ұрпақ қалған.
Дүниеге шыр етіп келгеніңмен
Алдыңда, міне, көрің қазулы тұр.
Мұрныңды қанша көкке шүйіргенмен
Тағдырың маңдайыңда жазулы тұр.
Мен, Шаттықпын, тек жүретін шаттанып
Ұстазбын деп айта аламын мақтанып
Өзгелермен тереземде тең болар
Қалмағанмен жыр жолдарым жатталып
Бір түс көрдім қазақ жайлы өткенде мен,
Адамдарды екі топқа бөлген екен.
Денесі жоқ бар екен кейбір БАСТАР,
Ал, басы жоқ денелер қаптап кеткен...
Күте тұршы, ойланайын уақытым,
Біраз жандар, таппай жүрғой бақытын.
Сұрай беріп достардан да шаршадым,
Көрсет қане, қайсы менің бағытым.
Сөзімен баға бермес бұл халыққа,
Іліндім он екімде бұғалыққа.
Елімнің мен шын ұлы екеніме
Тағдырдың өзі берер куәлікті.
Келді хатың, мен шаршап
Отырғанда дамығып.
Хабарыңа бек аңсап,
Сүзіліп көзім талығып.
Міржақып, неге отырсың қалам тартпай,
Бәйге алмас болғанменен жүйрік шаппай.
Шамаңды кәдәри хал көрсетсеңші,
Байғұс-ау, оянсаңшы қарап жатпай.
Абай ата, мақтанамыз өзіңізбен,
Қазақ елін жырға қосқан сөзіңізбен.
Әрқашан да бас иеміз рухыңызға,
Бас ақыны қазақтың өзіңіз деп.
Кейіме, кәрі жан,
Өмірің тозғанға,
Оянып ұйқыдан,
Әнге сал қозғал да.
Дұғай да дұғай сәлем айт,
«Айқап» пенен «Қазаққа».
Кекеу, сөгіс сөзден қайт,
Кез боларсыз мазаққа.
«Ажал жетсе, өлдiң бе,
Өлiм келдi, көрдiң бе?
Баянсызға салынба»‚ –
Десе, тоқтау бердiң бе?
Адамнан артық жәндiк жаралмаған,
Дейдi жұрт: «Айуан жоқ иттен жаман».
Бұл туралы менде бiр бөтен ой бар,
Анық ұқсаң, айтайын, достым, саған.
Ана жыл әскер шығып, оңнан-солдан
Соғысып жердің жүзі қанға толған.
Сол кезде Америка деген елде
Уолдер Белдет дейтұғын бір бай болған.
- Конфуций
- Конфуций
- Эдвард Дж. Стиглиц
- Нельсон Мандела
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі