Өлең, жыр, ақындар

Мыс салт атты

  • 25.05.2019
  • 0
  • 0
  • 1600
Жер шауып, болмайтындай бұл түгесіп,
Атының омырауы бұлтты кесіп,
Сан озып ғасыр бұдан, бұл ғасырдан
Кетсе де, төзу білмей тұр сіресіп.
Өзінің заулап тұрған заманында
Россияны жетектеген адам бұл да.
Жыландай белі үзілген беттей алмай,
Тұлпардың тағдыр жатыр табанында.
Аспанға өр кеудесі шалқақтаған,
Жортуыл аласұрып, жай таппаған,
Арасын көк пен жердің жалғаймын деп,
Келеді әлі шауып салт атты адам.
Осынау уақыт-тұлпар жалында ойнап,
Жүйрік ой, шапшаң шабыт, қалың қайрат,
Орыстың өз жүрегі жүйткігендей
Ұмтылып болашаққа, жаны жайнап.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көктем-дос

  • 0
  • 0

Аппақ аспан, қалған қыстан
Жасылданды кенеттен.
Жасыл талдың түсін алды
Жер бетіне мен еккен.

Толық

Туған өзен бойында

  • 0
  • 0

Кеше ғана бір үш қыстау тұратын,
Мекен етіп менің атам суатын,
Жар басында ұмыт қалған үш тұмақ
Секілденіп, қарсы алдымнан шығатын.

Толық

Жер төбесі — «Көкиық»

  • 0
  • 0

Білмеймін — бармысың сен басқа жақта,
Білмеймін — таныспысың көп қазаққа,
Басынд іздеп барып шыққан сайын
Баяғы жолығамын жастық шаққа.

Толық

Қарап көріңіз