Өлең, жыр, ақындар

Найзағай

  • 28.05.2019
  • 0
  • 0
  • 3495
Сен едің бір «құдірет»
Зәресін алған талайдың.
Жағасын ұстап, күбірлеп
Қарт әжем бұлтқа қарайтын.
Сағынтқан, көкке қол жетпей
Сен екенсің жарық, нұр.
Монтер інім, селт етпей,
Үй сайын сүйреп барып жүр.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Петропавл қамалында

  • 0
  • 0

Өтпейді еш жерінен күн мен дыбыс,
Мәңгілік тас қараңғы, түн тым-тырыс.
Адамға адам жасар қиянатты
Тілсіз-ақ баяндаған бір тылсым күш.

Толық

Романстар

  • 0
  • 0

Кім едің арқада қос бұрымың бай,
Сәулелі жан жоқ еді бұрын мұндай,
Қараңғы сарайымның түкпіріне
Құлаған күннің алтын сынығындай

Толық

Тірі гүлдер

  • 0
  • 0

Қабірінде біз тұрмыз
Қасиетті Зояның.
Қалай әсем қыршын қыз
Жазған өмірбаянын!

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар