Өлең, жыр, ақындар

Кипарис

  • 28.05.2019
  • 0
  • 0
  • 966
Ертеде ескі грек заманында,
Көктегі кеп құдайдың аманында,
Болыпты патшаның бір жалғыз ұлы
От байлап, аң ататын садағына.
Жез тұяқ жер баспаған қыр жүйрігі,
Бар екен асыранды бір киігі,
Жандының сұлуы екен сол жануар
Әлемнің айнасындай көз қиығы.
Өлердей сүйеді екен бала мерген,
Ажалға амал қайсы ала келген,
Танымай өз киігін атып қалып,
Аңырап айдалада қала берген.
Сормаңдай қызығынан тірі айырылған,
Жылаумен ада болған шырай - нұрдан,
Тілепті жалғыз тілек жалбарынып,
Қайғының, қасіреттің құдайынан.
«Ендігі бар ғұмырым қаңғып өтпек.
Ол киік тірі жүрсем зарды үдетпек.
Болайын сол жануардың ескерткіші,
Ағаш қыл тұратұғын мәңгі көктеп!»
Тілекті періштелер қабыл еткен
Өзі ағаш көкке ұшып жаны кеткен.
Гректер «қасіреттің ағашы» атап,
Құрметті бейіттердің жанына еккен.
«Кипарис» есімі екен сол баланың,
Одан соң етіпті жыл ондаған мың.
Ауада аз қозғалыс етсе болды
Сұлудай көресің бой толғағанын.
Ол оның нәзіктігі сонша боймен,
Көп жайға әкетеді шолсаң оймен
Адамның өмірі сондай ұзақ көктеп,
Адамның жаны сондай болса ғой кең!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қарақалпақ қызына

  • 0
  • 0

Әму қандай, Арал қандай
Әдемі еді сол күні!
Бір-бір қыз боп жаралғандай
Дарияның толқыны!

Толық

Досыма

  • 0
  • 0

Есіңде ме бұдан он бес жыл бұрын,
Құмда сезбей жаздағы өткір күн нұрын,
Жалықпастан жалаңаяқ қуушы ең
Сүйрей қашқан асау тайдың шылбырын.

Толық

Махаббат туралы аңыз

  • 0
  • 0

Үстіңгі шекті басып дірілдетіп,
Бас бармақ үн шығарды күмбірлетіп.
Жөнелді тарап бойға күйдің басы
Бір жайдың алыс күнгі үнін шертіп...

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар