Өлең, жыр, ақындар

Толғақ

  • 14.06.2019
  • 0
  • 0
  • 1085
Аямай-ақ құятын көзге алтынын,
Аңсағалы қанша уақ жаз жарқылын.
Бәз қарқылы қарғаның бизар қылған,
Күтіп жатыр бағзы қыр қаз қаңқылын.
Төсесе де қыр қанша нұрға маңдай,
Терек, қайың тұрған шақ сырғаланбай.
Түні бойы, жел мен ай тал тербетіп,
Таң атқанша қойғаны-ай бүр жара алмай.
Екпінінен Тоғыстың өлді Ақпаның,
Қоя берсе тезірек төлдеп Бағым!
Бақ түгілі,
Сезіндім түні бойы,
Жер Ананың қинала толғатқанын.
...Жатыр екен таңертең елжіреп қыр,
Қырға шығам. — Көктемім, жолды кептір!
Торсық шеке сәбидің кекіліндей
Күн шетінде шөкім бұлт желбіреп тұр...

1986 ж.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ақын

  • 0
  • 0

Жатқызбас құдай берген қуат ұлды,
Оқыста жыр оқитын сұрапылды;
Маңдайын тауға да ұрған, тасқа да ұрған,
Көрдің бе Алматыдан бір ақынды?

Толық

Сиқырлы сазы Сырдарияның

  • 0
  • 0

Елена, Елена қыз, Еленажан,
Аттандық бір сапарға елең-алаң.
Талықсып таң алдында қалғығанда,
Тербетсін бесігіңді өлең-анаң.

Толық

Қырт қырыққа толғанда

  • 0
  • 0

Той жасау — зор міндет,
Той қылу - бұл да індет. –
Отызда ордым деп,
Қырқымда қырдым деп.

Толық

Қарап көріңіз