Өлең, жыр, ақындар

Төбелер

  • 14.06.2019
  • 0
  • 0
  • 2820
Қырда мен төбелерден сыр ауладым,
Келеді жиһангезден бір аумағым.
Ер Досан қарсы алдымнан шыға ма деп,
Алаулап, алабұртып тұр-ау жаным!
Жоғымды тұрғанымда кеш түгендеп,
Сарынын мұңазама қосты жел кеп.
Елтимін кешегі күн бұл төбелер,
Ақтанның жырларын да естіген деп.
Санамда мың-сан қиял өрілер көп,
Қалардай елеуреймін өлілер кеп.
Аллақұл жендетінен өлген батыр,
Найзасы Құлбарақтың көрінер деп.
Қарайды тас төбемнен жымиып күн,
Мен болсам жанарыма мұң ұйыттым:
Астында не құпия бар екен, — деп,
— Татыққан тарғыл тасты кіл үйіктің?..
Жатқандай астарында бір үн бұғып,
Төбелер томсырайған сырын бүгіп.
Ұқтырмас мәңгі, бәлкім, қояды тек
Қиялды сан қияға ұрындырып.
Тарихтан жан емеспін сыр ұқпаған,
Талай сыр бетін жүр ғой бұрып маған.
Әйтсе де алапатты төбелерді Ойласам...
Төмен қарап тұрып қалам!..

1978 ж.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қызыр-ғайып

  • 0
  • 0

Қызыр болып жарылқайтын ғайыптан
Мейірімі шығар бәлкім халықтың?!
Жұмекен.
Ескілікті қай сөзге де иланам,

Толық

Гүл мен бұлбұл

  • 0
  • 0

Құмыр бұлбұл гүлді жырлап бақтағы,
Көмекейін күміспенен қақтады.
Әнге айналды ғұншагүлдің — әппағы,
Гүл қауызы — ғашықтардың қақпаны.

Толық

Бесік қалған

  • 0
  • 0

"Тәңірден, деп, бұйырса, таңғы несіп",
Шыға келдік бір белге әңгіме есіп.
Ауыл көшіп кетіпті. Жұртында тек,
Қызыл сырлы қалыпты сәнді бесік.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар