Аңдардың апаты
- 0
- 0
Бір алапат апат қысып аңдарды,
Ормандарды қаптады үн қамыққан:
Айқара есік ашылғандай тамұққа,
Өлім кезді тау мен дала, аңғарды.
Көршінің хикаясы
Көршім кейде ішіп алып,Нарттай қызып, ісіп алып,
Жарын қуа жөнеледі,
Қыр соңына түсіп анық.
Жеткен жерде салып қалып,
Жары байғұс талып қалып,
Талай рет тірілткенбіз,
Емханаға алып барып.
Қайта-қайта қапы қалған
Әйел әбден запы болған.
Ері мас боп келген күні
Бөтен үйде жатып алған.
Қершім содан зыр қағады,
Долданады, бұрқанады.
«Қатынымды табыңдар!» – деп,
Әр есікті бір қағады.
Қөрінгенмен шатылады,
Бала қорқып бақырады.
Болғаннан соң қиын екен
Адамның шын ақымағы.
Пікірлер (0)
Пікір қалдырыңыз
Түлкі мен суыр
- 0
- 0
«Неге сонша жан ұшырдың, қарағым?» –
Деп сұрады Суырың.
Деді Түлкі: «Құрыдым!
Қашып барам құрбаны боп жаланың.
Қарап көріңіз
Басқа да жазбалар
Пікірлер
-
Кәусар
Күшті -
★Fati★
```2026``` -
Сех
Керемет
- Оразбай Сарыбаев
- Виктор Франкл
- Карл Густав Юнг
- Эрих Фромм
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі