Ұшқыр қаламым – Нұрсултан Қожағұл

Ұйықтасам-дағы ойымды саған жеткіздім,
Сан рет ойланып, өмірді көзімнен өткіздім.
Керемет ғажап түндердің ылғи бірінде
Армандап едім түсуін маған жұлдыздың.

Қаламым менің, мұңдасым едің, сырласым,
Білетін әрқашан өмірдің бақыты тұрмасын.
Кенеттен тілім мылқау боп кеткен кездері
Ақ парақ алып қолдарымменен жырласын.

Шуағын төгіп, жылуын маған арнаған.
Шабысы едің аттанардың қанаты талмаған.
Жарық дүниеден бөлініп бөлек кетсем де
Артымнан қуып, соңымнан менің қалмаған.

Алдыңда қағаз тұр өзіңмен ғана жайнаған,
Киімім секілді ұстасам болды сай маған.
Ғажайып әлемге әкетіп кейде кетесін,
Сондықтан саған рахметін айтуда ой-санам.

Қайраулы тұрған қылыштай өткір жүзіңнен
Жазылған өлең жолдарын оқып, жай табам.