Бұлқынып-ай – Қазақ ауыз әдебиеті

Ай!
Бұл елде толып жатыр жылқылы бай,
Тұсынан ақ боз үйдің сөйлестім-ай.
Ол үйден шыға келді бір сұлу қыз,
Жамылып жанат ішік құлпырып-ай.

Тағатым қызды көріп тоқтай алмай,
Иығынан ұстай алдым ұмтылып-ай.
Буыным былқ-сылқ етіп жүргенімде,
Қолымнан шығып кетті-ой, қызық-ай,
бұлқынып-ай.

Ай, кімге ар, ғашық болса қолындағы,
Кең жібек сол дүниенің молындағы-ай.
Судағы сұп-сұр үйрек сен, қарағым,
Бекердің мен ақ тұйғын қолындағы-ай.

Сыртыңнан атағыңды көп білемін,
Сөз таныс болып едім бұрындағы-ай.
Ілінсең қармағыма желбезектеп,
Жүре бер мекеніңе зырылдағы-ай.