Жыр мен канон
- 0
- 0
Ақынға өлең үйретем деп,
Бір қасқа,
Көбік сөзді
Канондарға бұрмас па,
Үзілмеген тамыр
Талай ақынТаңдай қаға жырлаған,
Бурабайда
Куә болдым мынаған.
Сұлап жатыр
Қара таста қарағай,
Түбірімен
Опырылып құлаған!
Жығылса да,
Жардан ұшып кетпеген,
Жапырағы
Күнге күйіп, кеппеген,
Бірінші рет көріп тұрмын,
Ағашты,
Жер бауырлап,
Құлап жатып көктеген!
Қайта айналып,
Қонатындай бағы алдан,
Қара жерден
Әу басында жаралған,
Үзілмепті
Шұбатылған бір тамыр,
Жарып шығып қара тасты
Нәр алған.
Көтерсең де жүктің қандай
Ауырын,
Замананың
Көрсең де қай дауылын,
Қай қиырда,
Қандай күйде жүрсең де,
Туған жерден
Үзілмесін тамырың!
Пікірлер (0)
Пікір қалдырыңыз
Айналайын аналар
- 0
- 0
Ана дейміз қуанып, өрлегенде,
Пана іздейміз қиналып, шөлдегенде,
Кетер ме едік біз мүлде адамдықтан
Мейірімін ананың көрмегенде?
Қарап көріңіз
Басқа да жазбалар
Пікірлер
-
сауле
өте жақсы -
Аружан
Олен кушти екен -
Ешкім
Өте жақсы өлең екен
- Оразбай Сарыбаев
- Виктор Франкл
- Карл Густав Юнг
- Эрих Фромм
Барлық авторлар
Ілмек бойынша іздеу
Мақал-мәтелдер
Қазақша есімдердің тізімі