Зар-зар – Асылбек Жаңбырбай

Жасты көрдім тас болып ауырлаған, зар-зар,
Тасты көрдім жас болып сауылдаған, зар-зар!

Мен жыласам, жыладым қасіреттен, зар-зар,
Арыстарды жоқтаумен ғасыр өткен, зар-зар!

Ажал иісі мүңкіген – шерлі күндер, зар-зар,
Көктем көрмей, көктемей өлді гүлдер, зар-зар!

Өңі кетіп адамның, түсі қалды, зар-зар,
Сұсы – зəрлі заманның, қысы – кəрлі, зар-зар!

Қар жамылған далада тайды нарым, зар-зар,
Зар жамылған қалада қайғы қалың, зар-зар!

Сол бір қыста қар емес, оқ бораған, зар-зар,
Жетім қалған жүректі отқа ораған, зар-зар!

Қазақ қана қиылды қыршынынан, зар-зар,
Азап қана бұйырды қырсығынан, зар-зар!

Отым сөніп, қазаным төңкерілді, зар-зар,
Көрге қарай айдаған жол көрінді, зар-зар!

Жолымызға нұр емес, қан төгілді, зар-зар,
Талқан қылды тажалдай лаң төрімді, зар-зар!

Шапшып келіп шарпыды өрт елімді, зар-зар,
Шақырғандай желтоқсан ерте өлімді, зар-зар!

Боздақтардың алаңға қаны сіңген, зар-зар,
Арман бар ма атылсам ар үшін мен, зар-зар!

Əлі өртеніп жатқандай жан-өзегім, зар-зар,
Жүрегімнің жарасы – Жаңаөзенім, зар-зар!