Өлең, жыр, ақындар

Қоршауы жоқ жүрекке тасқын кірді

  • 06.10.2020
  • 0
  • 0
  • 1258
Қоршауы жоқ жүрекке тасқын кірді,
Жотасымен жоқ қылды қашық гүлді...
Аласапыран бұлқыныс өлер еді-ау,
Өлмей қойған сағыныш асқындырды.
Өлең оқи береді бір шық мұңды...
Шыр айналған сезімім ұршық қылды.
Ынтық көңіл тұншығып өлер еді-ау,
Өлмей қойған үмітім ушықтырды.
Қанатындай құстардың қияқ мұңым
Мына жалғыз жүрекке мият бүгін.
Сізге деген сезімім өлген күні
Өзім өліп қалатын сияқтымын...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жүректерді шашып ойнар Ару Күз

  • 0
  • 0

Жүректерді шашып ойнар Ару Күз,
Жапырақтар ауыратын шығар, ә?
Неге сонша махаббатқа зәруміз?
Неге сонша күй кешеміз дүбара?

Толық

Не істедің?

  • 0
  • 0

Жүрегіңнен қандай жарық бөлінді,
Басыбайлы құл болардай сезімге?
Қай сөзіңмен өртеп кеттің өмірді?
Әйтпесе, айтшы, өртенетін кезім бе?

Толық

Керегі жоқ...

  • 0
  • 0

Керегі жоқ жарықтың да, шамның да,
Сен отырсың сол әдептен оза алмай...
Өлең оқып отырмын мен алдыңда,
Жанымды оқып отырсың сен көз алмай.

Толық