Гүлін ектім гүлзар болсын, өнсін деп

Гүлін ектім гүлзар болсын, өнсін деп,
Анашыма құрмет етсем, ол сүннет.
Тоңашадай келіншегің болады,
Деуші еді анам,-Құсың қолға қонсын- деп.
Пендеміз-ау, бұл дұниенің қонағы,
Көктем гүлі күні өткенде солады.
Ата-анасын құрмет еткен әкеден,
Баласына бақ-қасиет қонады.
Талай асыл тектілер бар тегіңде.
Бөлтірік пен Қонаевтар тегін бе?!
Жаны жайсаң мен Жаныстың ұрпағы,
Келген жерің аруақты ел ғой, сенің де.
Ұғыспасақ болар бізге жаза тым.
Жамандар көп, тамырыңды қазатын.
Қас пен көздің арасындай өмір-ай,
Беріп жүрген әрбір жанның жазасын.
Өмір тылсым,
Ол да өмір сынағы.
Балаларым айтсам мені ұғады.
Аналарын жақсы көрген әкеден,
Аналарын сүйер ұлдар туады.
Кешіре алмай жүрсің ғой сен, тек мені.
Көп жандардың қолы маған жетпеді.
Нөлебайда жүргендей боп сезінем,
Нұқығанда мына өмірдің мектебі.