Өлең, жыр, ақындар

Бүркіттім, менің

  • 04.04.2019
  • 0
  • 0
  • 1385
1
Көрікті тауым, Бүркіттім,
Көзімнен бұлбұл ұшырған.
Өзіңнен өнген бүршікпін,
Өмірге сый ғып ұсынған.
Көрмеп ем көптен, Бүркіттім,
Тұр ма екенсің өзгермей.
Жанарға тамшы іркіпсің,
Жаманат жаным сезгендей.
Оралдым еңсем езіліп,
Ойларға елтіп басқа бір.
Мәңгіге солай көз іліп,
Баурында жатыр жас қабір...

2
Бүркіттім, сонша сағындым,
Аңсатты ерке самалың.
Нәзік те гүлің үлбіреп,
Нұр құшып тұр ма сағағын.
Кешіре гөр жан, әкем,
Жалғыз ауыз сөзіңді
Ести алмай барамын.
Дегендей біреу "қарағым",
Алаңдап жалт қарадым.
Қалтырайды қолымда,
Шоқ гүлі ғана даланың.
Самал бір ессе сарылып,
Сағынышы ол, балаңның.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Дала — мерген

  • 0
  • 0

Жанымды жаз ұқпасаң, күз ұғарсың,
Жиренерсің немесе қызығарсың.
Кетейінші, кең дала, кезіп сені,
Жолдарымның соқпақты ізі қалсын.

Толық

Ұсул

  • 0
  • 0

Біле тұрып мол сиқырын ұсулдың,
Аяулы жан, неге сонша қысылдың.
Бұратылған биің менен ақынға,
Ұйғырымның сый-құрметін ұсындың.

Толық

Тырналар

  • 0
  • 0

Оралды тағы тырналар,
(Оралмақ солай жылда олар).
Ұқсайды кейде қайыққа
Бетімен көлдің сырғанар.

Толық

Қарап көріңіз