Жалғыз ағаш

Жалғыз ағаш тұратын жол шетінде,
Табиғаттың кәріне төтеп беріп,
Арай көркін әкетті, келбетін де
Аңызақ жел ұрды да төпеп келіп.
Жапа-жалғыз айқасты бар дүлеймен
Қатып-семді, қаймықпай тұрды бірақ.
Нәр қуаттан айырылып, селдіреген
Сүлдесі қап, ақыры түсті құлап.
Жел тынар ма, кезеді қабақ ашпай,
Құрбан тапса, тағы да жалмау үшін.
Өмір гүлін егейік осы ағаштай
Құлар болса, типыл боп қалмау үшін.