Өлең, жыр, ақындар

Тәңір сені жаратпаған пенде етіп

  • 12.02.2021
  • 0
  • 0
  • 621
Тәңір сені жаратпаған пенде етіп,
Тірлігіңде көп кездесті кем-кетік.
Көз аңғары зіл тартады құдайдың,
Қойғаны әттең қойыртпаққа шөлдетіп.
Асық жатыр арманыңды айғақтап,
Бір-ақ түнде жетесің ғой айға аттап.
Бір-ақ сәтте күл-парша боп күйрейсің,
Пейіліңнің өтеуі бұл қайда әппақ?
Сөз сөйлеуге жарамадық жұмбақтап,
Ән салды інің: «... құйрық-жалсыз ...»
Тым қатты-ақ ...
Қасіретті жүрегіңе сіңдіріп,
Қобызыңды қойыпсың ғой құндақтап.
Қалжыңдадың, езу тартты зайыбың,
Ниетімен жуатындай «айыбын».
Күлкісінде бары да анық шер-нала.
Жасырғанмен сырт көздерден уайымын.
Күшігендей шоңқимашы шөмиіп,
Түзде қалған тынбайды ұлып көңіл ит.
Қарқара кеп қосылады жан, бәтір,
Талағыңда болмаған-ау тегі бит.
Босағаңа барып талай бата үйдік,
Танытпады тәңір бірақ сақилық.
Құдай – жалғыз ...
Сен – жердегі құдайсың ...
Бұтақ бермей, ғұмыр берді бақилық.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Көкейден кетпей жүрген, көгілдірім

  • 0
  • 0

Көкейден кетпей жүрген, көгілдірім,
Көзіме елестейді
Өрім күнің.
Сәл ғана жанарыңды ніл шалғандай...

Толық

Молданың үні назалы, күңіренеді

  • 0
  • 0

Молданың үні назалы, күңіренеді,
Сескентіп тастар саналы тірі немені.
Мәйітке жатқан, оранып қалы кілемде,
Екі жалғанның ортасы бірігер еді.

Толық

Ұғынбай бізді ғалам тұр

  • 0
  • 0

Ұғынбай бізді ғалам тұр,
Екеуміз ғана адасқан.
Жайдақтық көрдік жалаң құр,
«Саясатпенен» санасқан.

Толық