Өлең, жыр, ақындар

Күту

  • 05.04.2021
  • 0
  • 0
  • 403
Алматыға келдім дедің,
Қарсы алды ма мың жүрек?
Оқымайтын жырды көп...
Вокзал қандай кең болғанмен
сезіндің де тарлығын,
сыртқа шықсаң ерке қала
төгіп тұр ма жаңбырын?
Қолшатырың бар ма, жоқ па,
маңызды емес ол мүлдем,
Мен де солай жанымдағы
жалынымды сөндіргем!
Күлімдеші,
аспан біздің
Маған қарап бір күлсін,
Шаттандың ба,
шаршадың ба кім білсін,
бара жаттың әлдеқайда асығып,
Күткеніңді жасырып...
Бәрі де бар –
Алматының жаңбыры мен наласы,
Тек мен жоқпын –
Анау бір қыз мен емес пе, қарашы...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Алматы

  • 0
  • 0

Алматы, өзің айтшы жөн бе мұным,
Өлеңнен озып кетсе пенделігім?
Жанымды жауын жуып жылайын бір,
Қосылып аспаныңа мен де бүгін.

Толық

Ғұмыр

  • 0
  • 0

Тағы, міне, телідім жырды мұңға,
Адам түгіл,маған бұл қала бөтен...
Менің сәби – Сезімім шындығында –
Тек Өмірге еркелей алады екен!

Толық

Қарсылық

  • 0
  • 0

Такаппар Дүние,
Мені де көрші енді!
Шегір көздерден,
небір сөздерден тіктедім еңсемді.

Толық

Қарап көріңіз