Өлең, жыр, ақындар

Есіңді қашан жиясың

  • 12.04.2021
  • 0
  • 0
  • 611
Сүзіліп көзі,
Күрмеліп сөзі,
Толқиды елтіп, теңселіп,
Жойылып буы,
Жайылып уы,
Билепті бойын еңсеріп,
Көрдіңіз бе ұсқынын,
Жабулы тайлақ сұстының.
Тантырап тасып,
Тәлтірек басып...
Алға аттап, кейін жығылып,
Теректі сүзіп,
«Тұмсығын бұзып
Қойды» деп оны ұғынып,
Төбелесті терекпен
Жетесіз сорлы желөкпең.
Құлқынын тыймай
Арақты қимай.
Беріліп соған риясыз...
Азайып досы,
Тігілмей қосы...
Ағарды шашы ұясыз.
Құлқынды қашан тыясың?
Есіңді қашан жиясың?



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кім үшін жазғанмын өлеңді

  • 0
  • 0

Кім үшін жазғанмын өлеңді
Тұншыға сүзгілеп тереңді!
Жырыммен тербетіп оятам,
Айтам деп ойымды кемелді.

Толық

Арнұрға

  • 0
  • 0

Ар нұры деп ат қойып ем туғанда,
Апыл-тапыл өмірге бел буғанда,
Ар-намысың болсын деп ем қос қанат,
Құбылмалы құйын арман қуғанда.

Толық

Кілем

  • 0
  • 0

Кемпірқосақ нұр шашып кең бөлмемде,
Жас қанатын жайыпты жасыл бақша.
Орылмаған көк шалғын — көк өлең де.
Орнап қапты пышақтай, жас қияқта. 

Толық

Қарап көріңіз