Жапырағы селдіреп баяғыда-ақ

Жапырағы селдіреп баяғыда-ақ,
салқын тартып барады саялы бақ.
Қай жағыңа қарманып,
қарасаң да,
қарашаң да қалыпты-ау таянып-ақ...
Қай жағыңа қарманып қарамашы,
қызықтыра қоймайды тал арасы,
Төңірегің түп-түгел тозғындала,
бозғылдана бастаған бар ағашы.
Бойжеткеннің біреуін танымаппын,
біздер үшін кеткен бе сәні бақтың,
болып еді күндізі бұлыңғырлау,
келе жатты жұлдызы жамырап түн.
Жүгіріс те,
жүріс те саябырлап,
көншітпейді көңілді баяғы ырғақ.
Өгейсірей бастаған сезімді де,
өзімді де,
сені де аядым, бақ!

---