Бетім қайтып кермесе де ешкімнен

Бетім қайтып кермесе де ешкімнен,
бұ тірлікте естімедім сес кімнен,
достарымның күндестігін қоздырмай,
дұшпанның да білместігін кештім мен.
Білмесем де жалтаруды,
бұғуды,
ойламадым жұрт алдына шығуды,
басымнан сөз асырмадым, ағайын,
тасым болса,
жасырмадым,
тығулы.
Өзгелерге өзімдей-ақ сенгелі,
бір адамды кінәлағым келмеді,
ағайын-жұрт күле ме деп қорықтым,
ит екен деп жүре ме деп ел мені!