Тұнығым қайда деумен жетіп ішер

Тұнығым қайда деумен жетіп ішер,
ындыным кебе-кебе — бекіді шөл,—
біріміз-бірімізді табамыз ба,
жол жатыр арамызда екі мүшел?!
Кетесің сен ілгері,
мен — кейінде,
білмедім,
ерейін бе,
ермейін бе.
Таласар бұл фәниде кім бар саған,
бар болса —
баяғыда-ақ көрмейім бе!
Майысқан жағадағы талдай мүсін,
шыдайды,
сені көріп,
қандай кісің!
Мұңым ең күндіз-түні қалмай ерген,
шынымен сен де мені алдаймысың?

---