Бұлт – Тұрсынхан Әбдірахманова

Тәкаппар шың басына
Мақта үйіп қойғандай,
Ақша бұлтқа көз түссе,
Қарап болмас ойланбай.
Бұлт біткенді көгендеп,
Жіктемейміз арасын.
Бұлт деп үрей асырып,
Көбейтеміз қарасын.
Қарасы бар, ағы бар,
Бұлттар көп қой өмірде
Жетерлік қой ашылмас
Ылғи бұлтты көңіл де.
Бұлт жаласын көтерер
Ақша бұлтта кінә не?
Аспан ақша бұлтымен
Сұлуырақ сірә де!
Қашсаң, қара бұлттан қаш,
Көкте үрей қоймаған.
Ниеттен қаш ашылмас,
Қара түнек ойлаған.
Тілей көрме жамандық,
Досың түгіл, қасыңа.
Бұлт түнеріп төнбесін,
Әсте адам басына.
* * *
Көкте бұлт ашулы
Күркіреп құйып өткенде,
Қыр құлпырып, қызғалдақ
Гүл ашады екен бөктерде.
Қыр құлпырып, қызғалдақ
Гүл ашқанда бөктерде,
Қуанғаннан ақ қайың,
Жылайды екен көктемде.
Қуанғаннан ақ қайын,
Жылағанда көктемде,
Кейін қарап күрсініп,
Мұңаяды екен көп пенде.