Өлең, жыр, ақындар

Нұрия

  • 04.08.2021
  • 0
  • 0
  • 809
Қорғасын бұлт күннің көзін жасырып,
Ақ Еділге бозғылт тұман асылып...
Ақ қанат құс алып ұшты бір кезде
Таңертеңнен құйған жауын басылып.
Алдымызда кенді Сибай, кең Сибай,
Ақтарылып кең Сибайға кен сыймай...
Сұлулыққа қосып жомарт табиғат
Салған екен түгесілмес кен сыйлай.
Жатқаннан соң ән жүлде алып, жыр ұтып,
Күн салқынын кетті ақындар ұмытып.
Сибайлықтар алауы мол жүректің
Жалынымен алды бізді жылытып.
Адамдары іздемеген жылы ұя
Жандарына енбек атты жыр ұя. 
Тізгін ұстап тәрізді аттан түсірген
Ару құрбым қолтықтады жымия.
Мекендей-ақ көптен бізге бір ұя
Болып кеттік Жүректерге
Нұр құя... Көзінде от, кеудесінде
Балға-Орақ,
Жарқыраған флотатор Нұрия.
Бұл оныншы бесжылдықта
Нұрия Қара көзін бір төңкеріп сырға ұя:
Келем дейді Чекушинаны өкшелеп,
Жетем дейді сенімменен жымия.
Мінезі әсем мақпал әлде дүрия,
Елін даңққа бөлеген бұл Нұрия.
Жүрек тербеп жыр арнасын ақындар,
Нұрияға толып кетші дүния!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қалғып кетпе

  • 0
  • 0

Ақын орны әрқашан алғы шепте,
Беу, жүрегім, тек қана қалғып кетпе!
Сілкініске, ел күткен серпіліске
Қосылайын барынша қалмай шетте.

Толық

Көктем таңы. Сұлу дала

  • 0
  • 0

Көктем таңы. Сұлу дала.
Көк пүлішпен көмкерілген.
Торғын аспан күліп қана
Тұр шатырдай төңкерілген.

Толық

Өзіңді сүйем

  • 0
  • 0

Ұшқыны шоқтай көзіңді сүйем,
Алмастан өткір сөзінді сүйем.
Осқылап дауыл, бұлтты жарған,
Найзағай сынды кезіңді сүйем.

Толық

Қарап көріңіз