Өлең, жыр, ақындар

Зуқа батырдың серті

  • 10.08.2021
  • 0
  • 0
  • 536
1928 жылы қытайлар Зуқа қажының басын алып, Сарысүмбедегі (Алтайдағы) Қаракөпірге іліп қояды.

«Астыңда қара жер болмаса,
Үстіңде көк аспан да болмайды.
Тәңірі бұйырған теңдік бұзылса –
Не ер кетеді, не жер кетеді...
Сенің қылың да қисаймас
Дәм атып, Тұз ұрса!..».

Антың – Алаштың қамы еді,
Семсер жүзіндегі серт емес-тұғын.
Қаракөпірдің үстінде жоғалған аспан жайлы аңыз
һәм жердің қайда кеткені, ердің қайда қалғанын айтып,
ары-бері шұбырған жүргінші бүгін...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Зауал

  • 0
  • 0

Қып-қызыл аспанның жиегі сөгіліп
қара жер төсіне төгіліп шашырар,
Шаң борап самиян далада
меңіреу ажалдың есігі мөңіреп ашылар.

Толық

Апамның монологі

  • 0
  • 0

Құлыным-ау,
Тірісің бе келші үйге,
Ұлан-асыр той боп жатыр көрші үйде.
Иір-қиыр жолдар жатыр жоғалып,

Толық

Қаратау

  • 0
  • 0

О, Қаратау! Бұлдыр-бұлдыр, бұлыңғыр,
Ойым – ақшам, кеудемде ауыр іңір жүр.
Тас көтеріп тамыр жеген түсіме,
Бабаларым ауық-ауық кіріп жүр.

Толық

Қарап көріңіз