Өлең, жыр, ақындар

Албырт шақта қадірін сездім ненің

  • 14.09.2021
  • 0
  • 0
  • 415
Албырт шақта қадірін сездім ненің,
Сөз білмедім, білгенді көзге ілмедім.
Өткізіппін басымнан ауыспалы
Табиғаттың қайталап мезгілдерін...
Бақыт кешем еске алып сәтті аяулы,
Көктемдегі естіген таппай әнді.
Жасыл түстер айналып сары түске,
Сары түсім жамылар ақ бояуды...
Еседі жел қыңсылап қара күшік,
Жерге жылап тамады жаралы шық.
Жалын жыры соғылып жұлдыздарға,
Жаңғырық сап жастығым барады ұшып.
Үмітпенен атырдым ақ таңдарды,
Ақ таңдарым күнімді сақтар мәңгі.
Торын үзіп кете алмай тіршіліктің,
Бір шаба алмай шабытты шақтар қалды.
Еш нәрсемен баса алмай өртін іштің,
Жер-ананың көз жас пен дертін іштім.
Өмірден бір өмірге өтіп барам,
Үнсіз тартып сырнайын өкініштің...
Өз мұңымды өзгеге сездірмедім,
Оңып бара жатқандай тез гүлдерім.
Табиғаттың еске сап әр маусымын,
Кел, келе бер, мінезді мезгілдерім!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Туғаннан жақсылыққа көрші екенмін

  • 0
  • 0

Туғаннан жақсылыққа көрші екенмін,
Татпадым өмірдің көп мен шекерін.
Түсініп достасуға көгершіндей
Жүректі жүректерге елші етемін.

Толық

Сағынышым жетті ме?

  • 0
  • 0

Аңсарың күмбірлі күй болды мәңгі,
Әніңмен оятушы ең қалғығанды.
«Сағындым туған жердің сырлы әуезін
Сал, – депсің, – кешіктірмей домбырамды...»

Толық

Айтар ойым

  • 0
  • 0

Айтар ойым,
жазар жырым – өткендерді
қайталау,
Өткендерді ұят бізге көре тұрып, байқамау.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар