Өлең, жыр, ақындар

Керегі не тірліктің күйігінің?

  • 25.11.2015
  • 0
  • 0
  • 2389
Керегі не тірліктің күйігінің?
Мен -құммын, Жер - ананың түйірімін.
Жүрегім бе? Жап-жарық мәңгі нұрдан.
Беті - сәуле, өзегі- от, бүйірі - күл!
Саған ғана көңілім алаң, асық!
Сүйіп бір күн өмірге қара тасып!
Дүбірімен дүние өзіңдікі,
Қуанышым қайғыммен араласып!
Тебіренеді сезіммен теңселе Күн!
Сен отыңды сөндіріп көмсең, өкін!
Барша әніңді баурыма сиғызам да,
Бар деп айтам әлемді мен сенетін!


Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бар деумен...

  • 0
  • 0

Бар деумен бас ұрмадым мынада асыл,
Әлденеге жатпадым кінәласып.
Көзің салғын біз жаққа, ей, Мәңгілік!
Жапырағы өлер тал құлағасын.

Толық

Сел болып кейде...

  • 0
  • 0

Мен - теңіз едім. Мұңымды шағала білді.
Ақ жал толқынмен бұзасың жағалауымды.
Аспан тектім-ау, ашулы төніп келесің,
Алаңдай берем, жер болып жерітпегесін.

Толық

Елеңдемеймін ешкімге

  • 0
  • 0

Елеңдемеймін ешкімге
Деймін бе? Бәлкім алдау бұл?
Бейтаныс мүлде кескінде
Күлкіңді сенің аңғардым.

Толық