Өлең, жыр, ақындар

Тыныштық

  • 26.09.2021
  • 0
  • 0
  • 1103
Кім үзеді өзі әлсіз, жіңішке ойды?
Тыныш дейді дүние, тыныш дейді.
Бірақ шыңды бұлт болып буды қайғы,
бірақ бұта дамылсыз судырайды.
Қайнап жатсын миында мың іс мейлі —
тыныш дейді дүние, тыныш дейді.
Бірақ мың үн маңайға тарайды үдеп,
күшік-бұлақ көк тасты жалайды кеп.
Үй шатырын ай нұры күмістейді —
тыныш дейді дүние, тыныш дейді.
Бір көлеңке, бір сәуле — ала-құла,
ала-құла үн берер қала мына.
Ой шатысты оралып жабағыға,
жел жығылды сүрініп балағына.
Сары жапырақ бұтадан құлап өлді —
қайдан болсын тыныштық бұл әлемде!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Күз-көңіл

  • 0
  • 0

Гулеп кетті жел тұрып маңай тағы,
Кәрі қурай ызыңдап ән айтады.
Мойын жүні үрпиіп жетім торғай
аяныш-сезіміңді молайтады.

Толық

Тер

  • 0
  • 0

...Мөлтілдеп төгілер терім кіл,
Шіркін-ай, мөлдірлікті ұқса жан!
Осынау сүйікті жерімнің
Шығына ұқсаған.

Толық

Жайық жағасында

  • 0
  • 0

Ақ Жайық жарға бас ұрып,
Асығып кейін қайтады.
Толқынды толқын асырып,
Жасырып сырлар айтады.

Толық

Қарап көріңіз