Өлең, жыр, ақындар

Ақын отыр...

  • 17.09.2021
  • 0
  • 0
  • 740
Мұңға салып арманы мен мұратын,
Түн жамылып отыр, әне, бір ақын.
Тілім-тілім жүрегінде, жанында,
Сезімдері қайнап жатыр сұрапыл.
Тағдыры кеп тырнағанда жараны,
Ақ қағазға қан құсады қаламы.
Ақылсыздың ашылғанда араны,
Талықсиды талабы.
Жерді құшып, құлағанда жыршы-үміт,
Жүрегі оның сала берер түршігіп.
... Үлкендердің ойынына бас шайқап,
Әне, аспан тұр күрсініп.
Керек етпей досы түгіл қасын да,
Ақын отыр.
Азапты ойлар – басында.
Санасында сойқан жүрген сәттерде,
Айналады ол жасынға.
Содан кейін күйге түсіп тылсым бір,
Қанында оның қағады екен жыр сыңғыр.
...Ақын жыры!
Аспандатшы арлыны,
Көрсоқырды күрсіндір!
... Арайлы таң түн пердесін түргенде,
Құлпырады дүр-дүние бір демде.
... Ақын отыр жанын қажап.
Әйтсе де
Мәз болады өзге біреу күлгенге...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Ай-әткеншек тағдырым...

  • 0
  • 0

Бәрі өзгерді,
Мен де, мынау көктем де.
Анау жатқан бүлдіргенді бөктер де.
Ай-сырласым, айтшы маған:

Толық

Ұлытаудың бүлдіргені

  • 0
  • 0

Төзген өмір дауылына,
Басшы мені бауырыңа.
...Жетсем екен сағым болған
Бала шақтың ауылына.

Толық

Жалғыз сені сүйгенмін...

  • 0
  • 0

Жалғыз сені сүйгенмін...
Содан ернім күйіп қап,
Сезімімді қойдым мәңгі тұйықтап.
Тырнағыма татымайсың деді де,

Толық

Қарап көріңіз