Әлi серiк сол мұң менен

Әлi серiк сол мұң менен
сол қайғы,
Амал қанша жаз өткенмен күз келер.
Ақын адам жаман адам болмайды,
Сенбеңiзшi, өсек айтса сiзге егер.
Мұңға айналдың,
жапырағын күз жайды,
Отырамын поезға бiр тоқтаған.
Ел өсегiн бастағанда бiз жайлы,
Бұл қалада жоқ болам.
Балдай ғұмыр сүре алдық па,
сүрдiк пе,
Көктем ғой бұл
сыйлайыншы гүл сiзге.
Бақыты аз
қайғысы көп тiрлiкте,
Сiз де бiздi ойлай-ойлай жүрсiз бе?
Тағдырым-ай алқымнан ап қыстың-ау,
Айтылған соң алуан түрлi аңыздар.
Мейiрiмсiздеу,
кейде тiптi сұстылау,
Алаңдаймын бұл қалаға сол қыз бар.

---