Өлең, жыр, ақындар

Қызығы бұл дүниенің...

  • 24.09.2021
  • 0
  • 0
  • 1157
Сәт сайын тірлігіңнің артып құны,
Жаныңның жаңғырғанда бар түкпірі,
Өткенді есіңе алып толғанарсың,
Еске алу – бәрінен де артық түбі.
Ойың кеп тірелгенде тосқауылға,
Қызығы бұл дүниенің – еске алуда.
Қайтып бар кері қарай қас қағым сәт,
Сонау бір бала кезгі ескі ауылға.
Елестеп бар қызығың бірі қалмай,
Тулатар толқыныңды тыным алмай.
Табысар жасырын кеп оңашада
Балауса балалығың тілі балдай.
Жаныңды жалғыздыққа ол телімес,
Айналып сенен шықпас ертелі-кеш.
Уайымсыз қас-қабағы – сәби қалпы,
Жас алмас жанарына шер төгіп еш.
Қараса кірпігінен нұр себелеп,
Қамықпа кескінімнен үрке ме деп.
Бала ғой, жадырай сал, күлген болып,
Көздегі көлеңкеңді бүркемелеп.
Бағаңның байқай қалса артық-кемін,
Жоғалтып алар сенен бар күткенін.
Ол үшін дүниенің бәрі түгел,
Ынтығар әр нәрсеге артып сенім.
Аһ ұрмас, аласұрмас, алабұртпас,
Жасымас, жабырқамас, жан ауыртпас.
Сабылмас, сағым қумас, сағы сынбас,
Көз алды бұлдырамас, қарауытпас.
Ол сені жетелейді қырдан-қырға,
Жасартып, жуындырып нұр жаңбырға.
Еске алып, еркін шарлап, сайрандап қайт,
Сағынсаң күннен-күнге, жылдан-жылға...

1980



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жүрегіммен жеке қап...

  • 0
  • 0

Жан емеспін үйренген сөзін бұлдап,
Өзгеге емес, өзіме өзім қымбат.
Жанарымда мөлдіреп жарық дүние,
Көз алдымда тұнады көгілдір бақ.

Толық

Ой, Алла!

  • 0
  • 0

Сенейін бе, сенбейін бе, ой, Алла?!
Сұмдық көрдім, түсімде емес, ояуда.
Мысық біткен жолбарысқа айналып,
Арыстан боп ақырады қоян да.

Толық

Соңғы жапырақ

  • 0
  • 0

Тіл қатпай томсарады күллі атырап,
Жаздайғы бар қызығын ұрлатып ап.
Ең соңғы күнпарақтың бетіндей боп,
Бұтақта ең ақырғы тұр жапырақ.

Толық

Қарап көріңіз