Өлең, жыр, ақындар

Жесір

  • 24.09.2021
  • 0
  • 0
  • 1250
Жарын жоқтап зар қағады бір жесір,
Қаралыға қан жұтқызып тіл кесір.
Нұры шалқып нәзік әйел жанының,
Бұрынғыдай төкпейді енді гүлге сыр.
Қамығады қара түнек жамылып,
Жарқыраған ай мен күннен жаңылып.
Түн қойнында түпсіз терең кешеді ой,
Тұл тағдырдың төсегіне таңылып.
Оған енді бақыт күлмес ай қабақ,
Жесір жолы жүрген сайын тайғанақ.
Махаббаттың көрінбейтін сәулесі
Анда­санда кетсе болды аймалап.
Қайғы­қасқыр талап жесін тоқтыдай,
Жесір мұңын еститұғын жоқ құдай.
Сені сүйген еркекте не арман бар,
Түз құсындай, уа, тәкаппар, тектім­ай!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Сәуле ғұмыр

  • 0
  • 0

Айна көлдің мөлдіріндей, мөлдіріндей,
Қайран күндер, ораласың ойға.
Алатаудың сеңгіріндей, сеңгіріндей,
Асау жүрек, талпынасың айға.

Толық

Кіндік жыры

  • 0
  • 0

Жұрнағым бар там-тұмдаған,
Тірлігім бар қалтылдаған.
Қылдан нәзік,
Күн нұрындай

Толық

Жүрек ұраны

  • 0
  • 0

Күндерім құстай зулайды,
Тынымсыз қағып қанатын.
Әкеле көрме мұң-қайғы,
Секундтарым мен сағатым.

Толық