Өлең, жыр, ақындар

Алтайды көрген сайын...

  • 15.10.2021
  • 0
  • 0
  • 988
(Әлібек Асқаровқа)

Шілдеде қалың киім киіп алып,
Жүресің Мұзтау жаққа жиі барып.
Алтайдың шыңдарына шыққан кезде,
Тұрады төбең көкке тиіп анық.
Сімірген көктен сусын зер кеседен,
Бақытты жан болмайды сонда сенен.
Қырандай қанатыңды қағасың бір,
Құтылып тар дүние – тар көшеден.
Көңілің көбелектей алып­-ұшып,
Тау-таспен табысасың сағынысып.
«Алтайдай жер қайда?!» – деп аңыраған,
Ауғанда күні кеше ел ығысып.
Талай жан туған жерді көрсем деген,
Жас алып жанарына кемсеңдеген.
Сарғайып сағыныштан жан тербеген,
Әлеке, мен де өзіңдей сан шөлдегем.
Қаламың қолда барда, жан бауырым,
Халқыңның толға мұңын, толға жырын.
Алтайдың жартысынан айырылған,
Кім білер, біз білмесек жер қадірін?!
Айтпай­ақ белгілі ғой ендігісі,
Ешқашан ұмытылмас ердің ісі.
Еске алып күрсінесің, елестесе
Көзіңе Оралханның кербұғысы.
Көктемдей көкірегіңде үміт гүлдеп,
Жайнайсың жалындаған жігітпін деп.
Алтайды көрген сайын елжірейсің,
Мұзтауды жүрегіңмен жылытқың кеп!..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Соңғы жапырақ

  • 0
  • 0

Тіл қатпай томсарады күллі атырап,
Жаздайғы бар қызығын ұрлатып ап.
Ең соңғы күнпарақтың бетіндей боп,
Бұтақта ең ақырғы тұр жапырақ.

Толық

Қара бала қол жайып

  • 0
  • 1

Солқылдатып өмірдің сан сауалы,
Жүрегімнен, миымнан қан сауады.
Дүбір салған ішімде дүлей тасқын,
Сыртқа бұзып шыға алмай жар соғады.

Толық

Кінәлай көрме

  • 0
  • 0

Күлімдеп тұрып күндерді қарсы аламын,
Сезбеген болам тағдырдың салқын қабағын.
Арнасы терең, ағыны қатты өзендей,
Ағады тулап, барады зулап заманым.

Толық

Қарап көріңіз

Басқа да жазбалар