Өлең, жыр, ақындар

Алматым менің

  • 18.10.2021
  • 0
  • 0
  • 1336
Аңсап келіп кім өзіңе бауыр баспаған,
Сендей қала бұл әлемнен табылмас маған.
Құшағыңда арманымен табысқан жастар,
Сенде тұңғыш махаббаттың әнін бастаған.

Қайырмасы:
Сен – сәулетім менің,
Сен – дәулетім менің,
Сен – жер бетіндегі жәннатым,
Ей, аяулы менің Алматым!

Көрген адам келбетіңе таңдай қағысқан,
Көшелермен қатарласып орман жарысқан.
Сағынышын ұлдарыңның арқалауменен,
Саған қарай самолеттер самғайды алыстан.

Қайырмасы.

Астанасың, жас қаласың арманға құмар,
Сенде менің маңдайымның жанған бағы бар.
Мұңаямын көңіліме көлеңке түсіп,
Арайланған аспаныңды шалғанда мұнар.

Қайырмасы.



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Бай баласына

  • 0
  • 0

Сенің әкең мансапты,
Менің әкем малсақ­ты.
Сенде сарай он шақты,
Менде саулық он шақты.

Толық

Нөсерден соң

  • 0
  • 0

Шіркін­ай, неткен ғажап мына жалған,
Жаудырап көз алдымда тұна қалған.
Әп­-сәтте күлімсіреп шыға келді,
Көк аспан жаңа ғана жылап алған.

Толық

Қызым ауырғанда

  • 0
  • 0

Қорғаның боп тұрайын қарауылда,
Мен құлайын, құлыным, сен ауырма.
Сен ауырсаң төбемде күн тұтылып,
Қозғалады қара жер табанымда.

Толық

Қарап көріңіз