Өлең, жыр, ақындар

Елегізу

  • 07.11.2021
  • 0
  • 0
  • 497
Тереземде «мені үз» деп гүл тұр әні,
Тартынады, бір сезім ұмтылады.
Жолы болмай, күйген көп, әлдекімнен
Беті қайтқан жүрегім бұлқынады...
Жан-жүректе жаңғырар сөзі мәңгі,
Көздерімде сыр толы көзі қалды.
Үн шығармай ішімнен ыңылдаймын,
Жастық шақтың куәсі нәзік әнді...
Көз алдымда көздері тұрып алды ,
Айтылмаған сол көздің сыры барды.
Жетем деп бір жетпеген арман болып,
Жазылмаған жүректе жыры қалды.
Жандыра алмай үміттің сан шақпағын,
Тұйықталып, қызықтан алшақтадым.
Күңгірт тартқан көңілдің сарайына
Таң сәулесі созғандай саусақтарын.
Барады уақыт сарғайтып, жыр бағымды,
Баяулатып бас бермес ырғағымды.
Сезер ме екен, сүйгізбей, көп күйгізген –
Жастық дәурен жасқанып тұрғанымды.
Ақ айдынға ақ аспан үзген арай,
Ақ сәулесін кеш түссе қызғанады ай.
Өкінішпен жүрегім өткен күнді,
Көктем күнді жоқтаумен сыздағаны-ай!..



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Кім келіп, кім кетпеген өмірге бұл

  • 0
  • 0

Кім келіп, кім кетпеген өмірге бұл,
Өмірде кір шалмасын көңіл көгін.
Кептіріп гүлге тамған көз жасымды,
Алдымнан ессін жібек коңыр желім.

Толық

Уақыт үні

  • 0
  • 0

Қозғалыс! Қозғалыс қой, уақыт деген,
Уақытпен үндескен бақытты өлең.
Өткел бермес өмірдің бір кісідей,
Ащысы мен тәттісін татып келем.

Толық

Түспей жүр сол бір бейне көптен еске

  • 0
  • 0

Түспей жүр сол бір бейне көптен еске,
Шықпаппын көптен бері көк белеске.
Қалтылдап шыққан қыстан мынау ағаш,
Беймәлім, көктер ме, әлде, көктемес пе?

Толық

Қарап көріңіз