Өлең, жыр, ақындар

Құлағында ай сырғаң дір-дір етіп

  • 07.11.2021
  • 0
  • 0
  • 568
Құлағында ай сырғаң дір-дір етіп,
Қарар екен, кім саған үлбіретіп.
Жігіт болсам, бағымда сайратар ем,
Еркелетіп, ұшырып, бұбұл етіп...
Құс қауырсын сезімін дір-дір етіп,
Жүр едің сен, кетті екен кім жүдетіп?
Ай-сырғаңа шағылып аспандағы ай,
Ай жүзіңді тұрғандай түн жыр етіп.
Қара түнге ұқсап бір қара шашың,
Орманында ойлардың адасасың.
Жаулағандай шашың түн, сырғаң ай боп,
Сұлулықтың көрсетіп «тамашасын».
Сынай қарап, сыңаймен өкпелеген,
Келе жатыр көңілден көктеп өлең.
Айлы түндер құбылтып ай сырғаңды
Сиқырлы қыз, алыстап кетпе менен...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Жер – жұмыртқа

  • 0
  • 0

Ойларым көп, тілмен қайтіп айта алам,
Айта алмасам, қайда барып жай табам?.
Ұлы Жер бір жұмыртқаға ұқсайды
Егіз тірі балапанды шайқаған.

Толық

Таласпаңдар, шуылдап, таласпаңдар

  • 0
  • 0

Таласпаңдар, шуылдап, таласпаңдар,
«Бас-басыңа би болып» бал ашпаңдар.
Кеуделерің тарылып кетсе егерде,
Кеңітетін кең дала, көк аспан бар.

Толық

Шыққан күнім тұңғиыққа батып көп

  • 0
  • 0

Шыққан күнім тұңғиыққа батып көп
Өтпесінші, үнсіз сырғып уақыт тек.
Ей, адамдар!
қайырлы таңда, қайыр ғып,

Толық

Қарап көріңіз