Өлең, жыр, ақындар

Тулама жүрек, қойшы енді

  • 07.11.2021
  • 0
  • 0
  • 890
Тулама жүрек, қойшы енді,
Аңсама биік самғауды.
Май шамдай бықсып, ой сөнді,
Үмітім менің алданды.
Толмайды жырдың парағы,
Отырар жай жоқ, ой бағып.
Өмірім зулап барады,
Естелік, елеске айналып.
Серпе алмай күдік тұманын,
Бір жығылып, бір тұрам.
Шоқ, таба алмай, жыладым,
Жастықтың көшкен жұртынан.
Тағдырым салған салмаққа,
Майыспай, төздім, жақ ашпай.
Сыңсимын желмен, жан-жаққа,
Жапырағы ұшқан ағаштай.
Болжаймын, нені уайымдап,
Не берсең, құдай, бер тегін.
Қандай сыбаға дайындап,
Келесің тағы ертеңім?



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Іздер

  • 0
  • 0

Бір соқпақтан бір соқпақты іздесем,
Айқыш-ұйқыш заман басқан із кесем.
Сол жолдардың төсінде өскен, құрбыжан,
Өтінемін, бір тал гүлді үзбе сен!

Толық

Күйген қолын ұсынбас енді бақыт

  • 0
  • 0

Күйген қолын ұсынбас енді бақыт,
Жылап қалдың, басқаны сен жылатып.
Қара көзің қараңғы, түпсіз құдық,
Сол құдыққа қанша жан өлді батып?..

Толық

Қысқы таңда

  • 0
  • 0

Бала едім ғой, пәк едім ғой онда мен,
Өмірдің бар қызығына шөлдеген.
Қос ат жеккен шойын табан шанамыз
Қалқып келе жатты қысқы жолменен.

Толық

Қарап көріңіз