Өлең, жыр, ақындар

Сүйеп тұрдым, маңдайымды еркелеп

  • 08.11.2021
  • 0
  • 0
  • 430
Сүйеп тұрдым, маңдайымды еркелеп,
Таңғы шықтай көңілменен шын сенген.
Сүйе тұрып, сүймес ем ғой ертерек,
Опасыз жан екеніңді білсем мен.
Дерт жүректі жазады енді кім емдеп,
Өрт шалғандай, өзегімнен күрсінсем.
Кек алғандай көздеріңнен «білем» - деп,
Ту сыртымнан шеге қағып тұрсың сен.
Ботадаймын... жанарыңның жайы ұрған,
Теңселемін, тайғандай-ақ тірегім.
Кеше ғана жапырақтай жайылған,
Солып қапты мені сүйген жүрегің.
Елпілдемей, ерініп тіл қатасыз,
Көздеріңе көз салдым ғой бекер кеп.
Ойлай берем... сені өмір, опасыз,
Опасыз ғып жіберді ме екен деп...



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Қанатсыз қалсам...

  • 0
  • 0

Таулардан құлағанда ағарып таң,
Күйімді қабағымнан қарап ұққан.
Қайда жүр, бала кезгі құбыларым,
Арқалап өткізетін мені арықтан.

Толық

Жан апа

  • 0
  • 0

Тұтатып сағыныштың нұр шырағын,
Көрсем деп түні бойы тыншымадым.
Жан апа, мәңгі солмас гүліңмін мен,
Көңіліңнің саялаған күн шуағын.

Толық

Қайрау жыры

  • 0
  • 0

Қаламыңды қолыңа ал, бол, тұр, ақын,
Шағың сенің қырандай шарқ ұратын.
Қиялыңа қанат боп қозғау салар
Ыстық сезім, бойдағы салқын ақыл...

Толық

Қарап көріңіз