Қанатын жайып қиялап ұшқан жас қиял

Қанатын жайып қиялап ұшқан жас қиял,
О дағы бір аңсаған тоят аш қыран.
Қанталап көзі, тінтеді жерді биіктен,
Тінтеді жерді, тұманды бауыр астынан.
Топшысын оның бекіткен бастан жел жанып,
Аспанға шырқап, ауаны тілсе қақ жарып.
Мерт болып жолда кетсе де кері қайтпайды,
Тірлігін қайтсін, төмендегінің олжа ғып...
Кеудесін өртеп, сабырын сарқып асау қан,
Қаңғырар мәңгі мекенсіз жаққа басы ауған.
Аңсайды дауыл, дауылда туған қырандар,
О дағы бір тағдыры талас, жас арман.
Қиялдан ғана туғызып жаңа бастар күн,
Арнадан асқан толқынның бәрін жасқар кім?
Дауыс сап қыран, шамырқанып, шарқ ұрар
Қожасы құсап шыңдар мен биік асқардың.

---