Өлең, жыр, ақындар

Құзғындар құлатқанда

  • 31.12.2021
  • 0
  • 0
  • 468
Құзғындар құлатқанда
қиядан құзға итеріп,
Қарқылдап, қауқылдасып
«жатсын деп алтын басың,
үстіңнен топан тасып...»
сырғытып лайсаң-ыласын...
Жын ба едім, тірі қалдым,
шуақтың бір ғажайып,
қарманып тінін алдым,
тірі қалдым...
Сен келіп бердің арай,
Күн шырай келбетіңнен
қалбаңдап тірі әруақ,
тік бастым жер бетін мен...
Сен мені, жаным, кім дер ең?
...Мен кешкен тағдыр міне, осы –
«көр қызы» көрге сіңбеген?!



Пікірлер (0)

Пікір қалдырыңыз

Өмір жыры

  • 0
  • 0

Үміттерге сыйладың арай төккен жаңа таң.
Жапыраққа шаттанып, қол соғуға – алақан.
Сағынысқан ғашықтар жолыққандай қайтадан
Бұтақтарға иілгіш құшақ бердің айқара...

Толық

Ағажан – жалғыз бауыр

  • 0
  • 0

Бір жазмыштың жазуы болар, сірә,
Бұйырғаны алшақтау мекен-тұрақ.
Бірге тумақ болғанмен, бірге өлмек жоқ,
Жүретінім ол ырас, жалғызсырап.

Толық

Жын мен жыр

  • 0
  • 0

(Біржан салдың рухына)
Еліріп емес, еңіреп
ақындар туды, ақындар!
Ақынды шабыт қысқанын

Толық

Қарап көріңіз